Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Fedraheimen.
Pris ftns Fjerdimgaaret Kr. 1.l()
med Porto og alt. Betaling fyreaat.
Git Mad aat dei nokslie Folket.
Lysingae kostar 10 Øie Petitlitca,
og daa etter Maateit syr større Bokstavar·
Csaurdavgfdelissp
idegt ei vye m o e r 1 8 8 0.
4. Vittig.
Sogtir skaa Jsland.
lferitt fortalt etters Ovehyggjasoga.)
ll. —
Torolo Bogifiit, Fader hans Arnkel Gode,
tok til aa eldast mvkje no, og han vart verre og
stridare, teeldre han vart, og nrettvis, og det vakt
frelt graatt med honom og Arnkel Paii lllvar-5-
fell hndde det ein Bonde, som het Ulvatj og hadde
voret Trcel fhrr. Eiit Diig, som Torolts· kjovrde
inn Hov, tok han og kjotti«de heim til seg Hot)et
hans tilvar og. Ulvar vart harin og spilede, kisi
Tot·oltt rovad sraa han. Torolv sagde, at han
vvrde inkje, koat han sagde, og gjorde Kjeft og
var iukje god aa eigast med, og det helt pait og
skulde hera ihop med dei, og Ulvar laut hava seg
nndan. Han for til Arukel og bad han hjelpa
seg. Arukel sagde, at han vilde krevjas Bot fin-
Hot2et, endaa han trndde inkje, det vilde nytta—.
Diici Arnkel kravde Vort, svarad Torolv, at deri
Treelen var altfor rif. Daa gav Arnkel Ulvar
Bot fyr Hoyet, og Hausten etter dreiv han 7 Kin,
som Totsoltt aatte, ned sraa Fjellet og slagtad dei.
Dette likad Torolv fælt ille, men Arnkel sagde, at
det skulde vera sin Hoyet.
J Joli hadde Torolv eit stort Drekkelag, og
skjenkte dugeleg Trtelarne sine. Men daa dei vart
drukkne, eggjcid han dei til aa fara inn til Ulvars-
sell og hrenna Ulvar inne, og lovad, at so skulde
han gjeva dei ski. Tralcirtte tok mot detta Til"-
bodet, og for ti Mann intt til Ulvarssell
tok eiti Vedakost tVeahangs og drog inn til Garden
og kveiktik Eld pati. Daa sat Arnkel og hans
· Menner i Drekkeliig paa Volstiid, og daa dei gjekk
og skulde leggja seg, saag dei det hranns paa Ul-
varsfell Diiii sor dei radt dit og tok Trielarne
og slekkte Vermen, og det hadde inkje hrnnnet stort.
Morgonen etter let Arnkel fora Treehtrne inn paa
Vadilshotvde, og der vakt dei hengde alle ihop.
Sidiiti gav Ulvar all sin Eigedom til Arnkel med
Handtak» og Arnkel skulde vera ngverja hans.
Men dettci var inkje heiltupp etter Logi,sor Ulvar
hadde voret Træle11 hans Horhrand i Aalstadsjor-
den, og Svnerue hans Torbrand var loglege Er-
vingar etter lllvar, og no vart det Uvenskap paa
Arnkel og Torhrtinds-Sonertte. Torolv Bogifot
likad frelande ille, at Arukel hadde drepet Tree-
larne hans og ktavde Bot, men Arnkel sagde
tvert nei og vilde inkje gjeva ein Dyre, og daa
likad Tvrolv seg endaa mindre eun fyri:
Eiti Daki reid Torolv inn til Helgasell til
Snorre gode, og Snorre hand han vera der, men
Tvrolts svarad, at han trong inkje nm aa eta
Maten hans-; «ncen eg et« komen,« sagde han, «shr
di eg vil, du skal hjelpa meg, daa du er Heradsd
povding og hev deti Skyldnaden paii deg aa hjelpii
dei som lid ilrett." «Kven er det, som gjer deg
11rett,« spnrde Snorre. «Arnkel, Son min," sagde
Torolt». Daa sagde Snorre: »Det skal du inkje
koma med, du skal i alle Ting retta deg etter
honom» fhr di han et« hetre Mann enn dn.« Daa
band Torolv Snorre Venskap nm han vilde taka
Dei
—,–»-»-M «»M—,—-.-»-»-»- .«- -.– «.-«.-.-«—.–.-x-—.«V.»—–».-x-«»««s—»««««»«—«—«» -.,-»-,
- 12 Øvriit«——f121«—ktiar .Trcel-,.tnmktfing 800 Kr. fint
-kvar).
paa seg Ettermaalet ·etter Titelarne hans, som
Arnkel hadde drepet idet vil segjci: hemna deil,
og Snorrek skulde faa nokot att Boteriie. Snorre
sagde, han vilde inlje leggja segupp i detta. Daa
lovad Torolv, at han skulde gik-da Snorre med
Handtak Kraakenes og Slogett, som hoyrde til,
som var det største Lunnende (·«Herlighed") der i
Vygdi. Snorre var Uvener med Arnkel, fyrdi
Arnlelhadde gjort seg til Gode iHeradet lmnsSuorre,
so Snorre, som var rette Goden der, hadde mindre
Magt eun sort-. Han totte han kunne trengaSko-
gen og, og dei fortel, at han tok imot Skogeit og
tok piia seg Ettermaalet etter Treelarne. Dermed
reid Torolv heim, men andre let inkje vcel um
detta. Uiu Vaaren lagde Snorre paa Eet-Hus-
ting Sal mot Arnkel, fordi han hadde drepet
Ti-aslarniss. Diiii Saki skulde til Doms, nemnde
Arnkel tilssitt Forsvar, at han hadde teket Tite-
larne med kveikt Eld iil aa hreuna Garden
Snorre forde daa fram det, at Trcelarne kunne
drepast paa det Stellet, som llgjerningi var gjord
men dei hadde fort Trieliirne inn til Vadilshovde
og drepet dei der. Arnkel vartdomd til aa hetala
Daci Arnkel hadde betalt, flidde Snorre
Torolo ·Pnngeti; Torolv tok han og sagde-: »Eg
tenkte inkje det, daa eg gav deg Kraakenes og
Skogen, at du inkje skulde driva meir paa denne
Sali. og det veit eg, at Arukel haddeinkje negtad
meg so pass Not, nm eg haddelatethonom avgjera
Saki» Snorre svarad1 «·Dn er komen skamlanst
fraa denne Sali, og eg vil inlje vaaga nii LEra
fhr di Skuld, so rang og illkhndt, som du er."
Sidan for Folk heimfraa Tittget, og baade Snorre
og Arnkel likad segille, men Torolvlikad seg minst,
som rimelegt var. »
No hende det, at Belvg paa —Brl1»2g«3stad vart
sjuk; han var Broder hans Ulvar. Ørlhg d»oydde,
og radt sende Ulvar Bod paa Arnkel, og han kom,
og han og tilvar tok alt sont var paiiOrlttgsstiid.
Orlhg hadde fhrr voretTreelen hans Torhrand, og
daa TorhrandksSonerne spnrde, at ’Titlng hadde
sloknat, for dei til Orlygsstad og gjorde Krav paa
alt ihop, og sagde, at dei var loglege Ervingar
etter siti frigjevne Træl, men lllvar meinte, han
var logleg Erving ette1« Vror sin. Dksi spurde
Arnkel, kvat han no vilde gjera, og han sagde, at
ingen skulde sleppti til aa rova f1·aa11lvar,med(nt
dei tvo var i Samlag. Sidan bad Torhrands-
Sonerue Snorte Gode nm Hjelp, men han sagde
at han vilde inkje trættii med Arnlel um denne
Sali, naar dei hadde voret so slepphendte i Finn-
ningi, at Arnkel og Ulvar fhrst hadde fenget Tak
i Eigedoinen TorltrandsEonernemeinte paii det,
at han vilde inkje konui til aa anta Magti si, soframt
han inkje brhdde seg um slikt.
Hansten etter hadde Arnkel eit stort Gjestehod,
og han baud allstodt Ulvar til seg og gati han
Gaavur, naar han skulde heim. Deri Dageti, daa
Folk skulde fara fraa Gjestehodet paa Volstad,reid
Toroltt Bogifist heimantil og for til Spaa-Gils,
Veneti sin. Hiiii haud Spaa-(53ils, at han skulde
« .-. , .«–-—«. —«—-«»«-—»-»»»«- » —-».,—.-.-W«-»MWV»—«»——«——«««—«—«»—«s
faa tri Merker Sylv tilinlring 15()0 Kr.), umhan
vilde leggjci seg paii Lnr etter Ulvar og drepa han
og taka Gaavurne fraa han, og Toroltt skulde
hetala Boti. Skum-Gni- var falt fatig, og han
beit paii og lagde seg paa Lttte. Hiiit saag, at
Ulvar kom npp fraa Bolstiid og hadde ein god
Skjold, sont Arnkel hadde gjevet han, og eit fint
Soetd Daa dei mottest, bad Spaa-Gils, um han
kunne faa sjaii Sverdet, og gjolte mykje syr Ulvar
og sagde, han var ein gjaev Mann, sont fekk so
hpparlege Gaavnr av Hevdingarne Ulvar vatt
piia Skjegget, daa han hoyrde detta, og slidde han
Skjoldeit og Sverdet. Gils drog radt Sverdet og
stakk igjenom han,· og dermed slaug han nt til
Kraakenek3. Arntel stod nte og saag, detslattg eitt
Mann med eiit Skjltld, og««han tottest hera Kjensel
paa Skjoldeti. Hiiti sende Folk ettets han og sagde
at dei skulde drepii han paa Flekkeii, kven han fo
var, sosramt han hadde sleget ihel lllvar og det
var Torolv sont hadde gjort han i Veg. Arnkel
for radt til Ulvarsfell og fann Liket hans lllvar.
Men daa Torolti saag Gils flang med Skjoldett·
kunne han skyna, torleids det hadde gjenget med
honom og Ulvar, og sende Bodtil Torhrands-Sø-
’nerne, at dei skulde koma til 11lvarssell""og inkje
lata Arnkel rova Arven fraa seg. Dermed reid
Torolv heim, og totte han hadde stellt seg godt-
Mennerne hans Arnkel tok Gils og fekkSanningi
av han og drap han. Daa Torhrcitids-Sotierite
fekk Bodet fraa Torolv, for dei ut til Ulvarsfell,
men daa dei kom det, vai- Arnkel det- alt og hadde
nu)kje Folk med seg. Torhtattdk3-Soiieriie kkavde
all Eigedomen etter Ulvar, men Arnkel fotde fram
Vitne paa, at «Ulvar hadde gjevet han all Eigedo-
men sin med Handtak, og sagde at detta inkje var
mot Lokii, og han vilde halda paa denne Akven
som paa Farsarven sin. Dermed for Torhraud·3-
Sonerne til Snorre Gode att og had han hjelpa
seg. Hiiit sagde, at det hadde gjenget daa som
sort-, at dei var for seint ute· «De lht finna
dvkk i det, som no hender so mange, for ingen
Mann i Heriidet fie1· nohava sin Rett fl)t·sL)-"lrulel.»
Diia svarad Torleiv Torhrandssotu «Deter·inkje·
nnderlegt, at dn inkje hjelper oss mot Arnkel, for
du driv inkje gjenom dine eigne Sakist« imot han
dessmeir, naar du hev nokot Hopelnivattde med
han.« Det-med for TordrandsSonerne heim og
likad seg fielande ille. (Meir·)
Fredrik Stang.
( Franihald.)
Men det sterkaste og» styggiiste Uttrykk for den
fisketalde Uviljen, sont dei innflutte Dansk-Infant-
gjekk og bar paii mot alt «innsedt» og mot all
Tatike paa ei sjolvstendig norsk Framtid, var
likevcel det namngjetne «Campheller-(;51aget,» som
stod den 28de Januar 1838, og som vartilfenget
ao dei same »intelligente« Menn, som skreio «den
Constitutionelle.« Dist var syrst og sremst Hettrik
Wergeliitid, som skulde tynast, denne fæle Uppoig-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
