8 JV. F. S. Grundtvig. sia, bispen Balle, og stride ined honom mot rasjonalistane og aandsnegtarane. Det var noko heilt anna, som vakte evnerne hj aa dei unge gaaverike menn i den tid enn dei krefter som heldt til i dei offentlege skulane i Aarhus og Kjøbenhavn. — X apo léon skrig an e skaka op heile Europa og den røre dette skapte kom. Danmark og X orge borti og. Skirtorsdag 2den april 1801 stod slaget paa „Kjøbenhavns Rlied". Mi I lom dei som stod og saag dette og høyrde dundringa fraa kanonane, var tvo unge menn, den eine paa Tollbubrua og den andre paa hugsvala til sjok ad et ak ad em i et. Det var den unge teologiske studenten Grundtvig og den 22 aar gamle Adam Oehlenschläger, han som seinare vart. kalla cl ikt ar kongen. — Det er greidt, at eit slikt historisk hende maatte gjere eit sterkt inn t tykk paa dei tvo unge poetane. Og endaa sterkare vai- vei det inntrykk dei fekk eit aar seinare. Det var daa. søskenbarnet til Grundtvig, Henrik Steffens, kom til Kjöbenhavn og heldt dei vidgjetne foredraga sine paa Ehlers kollegium. Steffens var fødd i K orge (Stavanger); men sine største hugsyn hadde han faatt i Tyskland, og han var so gjeuom-trengrl av tysk tankegang, at Grundtvig kalla honom „min halvtyske fætter^. Steffens kom i ein ung alder til Danmark. Han tok først til aa lese naturkunna og fekk eit stipendium til Tyskland. Her vart han kjend med Goethe, Fichte, Schiller o. f. 11802 kom han attende til Kjøbenhavn og heldt mange eldfulle foredrag, som Grundtvig høyrde. Det var Steffens som vakte Oehlenschlägers diktarhug og gav honom tru paa, at han var diktar. Første gongen Oehlenschlager var hjaa Steffens, tala dei med kvarandre fraa kl. var 11 om formiddagen, til ho var 3 om natta. Daa gjekk Oehlenschläger heim og skreiv det kjende diktet „Guldhornene", som han las op for Steffens. „De er jo virkelig digter," sa Steffens til honom. — So snart gjekk det ikkje for Grundtvig, Han var noko blyg og heldt seg