Danmark. Pet var etter sine ophaid i England at Grundtvig tek til aa arbeide for folkehøgskulen. Han sjølv hadde livande røynsle for. kor lite langt ein na adde med det skrivne ord, og difor er det, han no legg so stor brett paa det livande. 1 a ara 183 fi—40 gav han ut ei mengd smaaskrifter om ein ny skuleskipnad. Millom desse var „Det danske Firkløver". „Til Nordmænd om en norsk Høiskole". „Bøn og Begreb om en dansk Høiskole i Soer", - Samstundes med dette nytta han alle høve til aa tale for saka, so det er sagt om honom, at han minte om romaren ('atö, som enda alle sine taler i senatet med: „Elles er det mi meining, at Cartago bør øydeleggjast." Etter 1836 fekk Grundtvig stødt inn i talene sine: „Maatte vi dog faa en dansk høiskole." Det var ikkje berre Danmark han tenkte paa her. Tanken hans var aa faa ein folkehøgskule for Danmark lagt til akademiet i Sorø, og so dertil ein stor vitskapleg høgskule for dei tri nordiske land. Han tenkte seg denne i Gøteborg. I 1839 daa Kristian Frederik. „Eidsvoldskongen", vart konge i Danmark, helste Grundtvig honom i eit dikt, der han uttala den von, at no vilde det skje, som han hadde vnskt so lenge.