X orge. 129 „daa vidka stova seg at vi s aag det blaableike havet der langt ate og kjende friske saltsniaken i munnen, og det gjekk slik roleg mandom gjenom hans tale, so det tok oss reint med magt. Denne vesle mannen, naar han stod der i krinsen med det, kvasse kastet paa hovudet og den skarpe ørne-blinken i auga, heit og sterk, so vi saa,g aadri svall i skallen — anten han tala om Leonidas ved Termopylerne eller Olav Try g ves on ved S volder — daa saag me ein mann og ein adelsmann, daa voks lian seg inn i oss. so vi aldri gløymer det." Bruun fekk mange vener i den tid han hadde skule i Sell. Mil loni desse var det fleire i Gausdal. Og daa det synte seg at Sell laag noko avsides, flutte han skulen til Gausdal. Ivar Fykse baud Bruun fritt husrom, og her paa garden hans begynde dei so skulen med i kring 30 elevar hausten 1871. Gausdal laag so til, at det kunde vere von om. at elevar ogso utanfor Gudbrandsdalen kunde kome, Gausdal var og er ei storbygd. Som Austlid — sjølv gaus-døl — skreiv ,,ei gam ali velst andsbygd, br eid og mett og god. den fagraste i heile dalen, - Ein snild og godsleg, men sjølvfeyrg bondeadel, ined mykjen god og mykjen Ia ak arv." Millom dei som denne første vinteren paa Fykse var paa skulen, maa nemnast Friis Hansen, seinare lærar ved skulen. daa Vonheim vart bygd. og Einar Skavlan, som eit par aar heldt folkehøgskule I Skodje paa Sunnmøre. Desse tvo akademikane gjekk her saman mod dølegutane, som gode vener og kammeratar. Dei hadde sjølvsagt eit diskus sjoEslag ved skulen. Det heitte „Republikken": dei som vai' med hadde til merke ei raud Friis Hansen. tfasums Stanre Folkehøgskulen.