158 Fnlkch ag skulen. som danskane Vilh. Birkedal, L. Schrader, Nørregaard og Baagø, svensken Teodor Holmberg og Bruun, Ullmann o. fl. Her var skole for gutar om vinteren og gjenter om sumaren. — Foosnæs var ved skulen til 1872, daa han skilde lag med Bentsen, Foosnæs reiste no i månge aar fraa bygd til bygd og heldt, skule — ofte kursus paa berre 3 m aanader. Han va,r i Vef sen, Overhalla, Grong, Stod, Beitstaden og Inder ey a. I 1876 maatte lian take farsgarden Fosnæs i Beitstaden. Han hadde no folkehøgskulen heime og heldt det. gaaande til 1880. Men no hadde ban faatt so mykje aa staa i, gardsstellet og mange kommunale ombod, so han laut slutte med skulen, som daa vart, nedlagd. T 1874 bevil ga amtstinget 80 spd. (320 kr.), men vilk aaret var, at skulen skulde slutte med ein eksamen. Elevane skulde syne kva og kor mvkje, dei hadde (ært. Det var eit svært rim eleg t krav dette, tykte mange, at folk fekk høve til aa sjaa kor mykje dei fekk att for pengane. Men dette var eit princips p urs oi a a 1 og Foosnæs vilde sjølvsagt ikkje gaa inn paa dette og kunde soleis ikkje take imot tilskotet. Dei siste aar skulen var i Beitstaden, hadde han eit lite amts- og statstilskot etter den regel stortinget no hadde sett op om statstilskot tit amts- og folkehøgskular; men elles maatte ban "heile tida greide seg som han best kunde utan hjel]) fraa det offentlege. Det skulde baade mod og offervilje og ei god helse til aa halde ut i so mange aar paa denne maaten og fram for alt: ei fast tru paa si sak. Foosnæs hadde alt dette. Han hadde eit sers lag til aa faa ungguten med seg. Han var lærar og kammerat, paa ein gong. „Foosnæs var idealet for oss ungdomar,1' sa nyst ein a,v hans eldste elevar, „den gjæve brottsmannen og eldfulle folketalaren og den vakre mannen. Vi „sværma" for honom beint fram.1- At, han ikkje berre for og dreiv oppe i skyane, men og hadde ibtefeste paa jorda, syner hans arbeid i det offentlege