X orge. 173 fraa folkelivet, som gjorde honom til maahnann, enn Aasen og Vinje, Dahl skriv sjølv om dette: „At, jeg med min levende interesse for bonden ogsaa har følt mig tiltrukket af hans sprog er næsten en selvfølge. Imidlertid ha,r dette tidligere været en mere ubevidst følelse af landsmaalets skjønhed og kraft der har tiltalt mig. Men som jeg mere og mere er kommet ind i landsens forholde, har maalet faaet en ganske auden betydning for mig. Det der nu traadte i forgrunden, var den store vanskelighed som vort skriftsprog bereder bonden." l)a,a Chr, Braun i 1806 hadde gjeve ut sit skrift: „To foredrag om maal sagen," trefte det seg so, at dei andre i prestegarden las det før Dahl; men daa s a dei op att og op-att: ,,Nei, naar Henrik faar læse dette!" — Det var ikkje noko slumpetreff, at Henrik Dahl vart folkehøgskulemann. At arbeidet hans skulde verte eit arbeid millom og for bønderne, det var han klaar over {laa han var student. Han tok teologisk em bæt s eks amen i 1868 og gjorde straks etter ei lang utanlandsferd for helsa si skuld, reiste til Middelhavet, kom heilt td Adriaterhavet og fekk sjaa mykje av det gildaste av Europa; seinare var han ein tur til Amerika, Han hadde f'aatt ein stor arv, so han hadde raad til alt dette. Dahl reiste i det hede svært mykje, og han knude bruke baade auga og øyra. Det var vei det, som seinare gjorde, at geogratitimane hans paa folkehøgskulen vart til reine feststunder. I 1870 vart, han hjelpeprest i Os ved Borgen, men var her berre i 2 aar, helsa slo feil. Det var no han tok paa amerikaturen. Doktorane meinte, at sjølufta skulde gjere honom bra att. Men før han reiste i 1873, gjorde han ein tur til Sogndal; han vilde verte kjend med folkehøgskulen der. Han var der eit par maanader og reiste so vestover. I Amerika fær han so eit brev fraa Jakob Sverdrup med spursmaal, om han vil kome heim og vere med i høgskule-arbeidet og byggje hus aat skulen. Dahl svarte ja, reiste