176 Folkehøgskulen. lett, hadde teke 1'or hardt paa nerverne, lian lia,elde livt for fullt og heilt, med. Alle som var med paa festen, vil sik-kert minnast denne stundi som umissande. Dahl tala lett og ungdomsfriskt som fyiT. Og det kl aare djupe andlit med dei fine drag og flen kjende barnereine smil nm munnen var eit vitne nm, at det er noko som er enno betre enn ei god helsa — det nemleg at faa gjeva seg sjølv i yrke som ber rike frukter." (Jens Kvale i ,,N. høgs kuleblad"). — ,,Han var med paa festen og heldt fyredrag alle tri dagarne: Um samfundsskipnad hjaa dei gamle nordmenn, tun socialismen og um Bernhard av Clairvaux (Klærvaa). Han heldt eit Jint og stemningsfullt fyredrag um B. av C. Korleis lian var tru mot sitt livsideal til sin døyande dag, gløymande seg sjølv, brennande av hug til aa gjere godt mot andre." (Andr. Vamraak i ..Den 17. mai"). Sidan den dag var han ikkje med i skule arbeidet,. Han var utsliten. Han hadde bygt seg eit hus nær skulen, og der budde han saman med søster si, til han døydde sumaren 1909. Han heldt fast paa sine ungdoms ule al ar til det siste. Det synte seg og, daa, dei etter jordferda samlast paa Helg-heim og testamentet hans vart lese. Han hadde gjeve 10 000 kr. til hjelp for fatige elevar, som vilde gaa paa høgskulen i Sogndal, kr. 10000 til aa halde skulebygningane ved like med, til folk i Sogndalsbygda, som leid skade paa nokon Frk, Mette Däld.