Finland. och behållningen af kursen reduceras härigjeiiom betydligt. Det vore därför ej för mycket fordradt, om såväl manliga som kvinnliga elever finge gy tuna sti c era åtminstone Va timme hvarje dag. och i alla folkhögskolor borde därjämte tillses att alla elever dagligen hafva tillräcklig rörelse i fria luften, samt skidsporten särskildt uppmuntras." Fraa eit reint skulesynspunkt set kan det. sjaa ut som ein fa are for ungdom, som tek det paa denne ma aten. Men likevel, det la.nd som har slike ungdomar — o g til fleire det ei' dess betre — det land har livskraft og livsvon. Den slags overdrivelse som lier er tale om, kan ein altid faa rette paa. (.-ramle Grundtvigs ord: „Ungdommen er ikke blot rigets styrke, men ungdommen er ogsaa livets blomst og aandens skab ertime," inneheld ei sanning, som staar fast til alle tider og gjeld hjaa alle folk. — Og ikkje minst eit folk som staar soleis i det som folket i Suomis land! — Folkehøgskulane har baade direkte og indirekte gjort mykje til at dei nordiske folk har lært kvarandre betre aa kjenne. I denne samanheng maa nemnast dei store nordiske liøgskulemøta, der ogso mange andre enn høgskul elæra rar har vore med. Høgskulens vener har til ymse tider havt møte til forhandling om kyrkje-, skule- og samfundsspurein aal og til møta bede inn kjenningar og vener fraa, grannelanda. Men utanom desse meir private møte har det vore balde 7 nordiske høgskulernøte, som har havt ein meir officiel svip. Det første var paa Testrup (D.) 1883, 2. paa Sagatun (N.) 1885, 3. paa Hvilan (S.) 1890, 4. paa. Askov (I>.) 1894), 5.1 Seljord (N.) 1900. G. i Borghamn (S.) 1902 og det. 7de i Borgå (F.) 1907. Rasmus Staur!: folkehøgskulen. •20