- Project Runeberg -  Ein folkelærar / I. /
120

(1911) [MARC] [MARC] Author: Andreas Austlid
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

120

Den store dagen. Siger 120

Poulsen-Dal drog paa det.

Han tenkte paa den løni som Kold sjølv hadde havt desse
aari. Det var nok ingenting — og mindre enn ingenting —
so vidt han visste.

So skauv han pengarne fraa seg att. Han meinte Kold
kunde trenga deim.

»Nei, tak deim —» segjer Kold. »Eg bed um ingen ting
anna for meg sjølv, enn ein drope vatn og det brødet eg
skal tæra, og dei klædi eg skal slita og ein halmdott aa liggja
paa — berre Vaar Herre vil lata skulen lukkast, so eg kann
faa gjera mange menneskje glade.»

Og Poulsen-Dal laut taka pengarne.

»Men no maa vel provst Rohmann tala godt um skulen, og
beintfram støra ungdomen til aa koma her?» meinte Poulsen-Dal.

»Nei, tru ikkje det,» sa Kold. «Det var berre so lenge
han var her under min aand at han bøygde seg. Naar han
kjem heim, sprett han upp att og er den gamle.»

— Men »den store dagen» fekk utruleg mykje aa segja
like vel. Det vart til ei heil vending for skulen. Sokneraadet
maatte og fram aa fortelja — og vitna.

»No korleis gjekk det med eksamen? det gjekk vel reint
gale?» spurde folk.

»Gale — svara sokneraad-mannen — aa nei, det var ikkje
so vel. Det var fælt, alt som dei kunde. Eg skal segja dykk,
dei hadde ein heil hop ord som korkje provstarne eller nokon
av oss kunde skyna — so lærde var dei.»

Det spurdest fort at provstarne hadde rosa skulen; og daa
var all tvil burte.

Og dei forgiftige bladstykki i »Fyens Stiftstidende» slutta
no lite um senn av seg sjølv.

Heretter slapp Kokl aa fara umkring og tigga ungdom
saman paa skulen sin. No vart det meir og meir so, at gutarne
kom og bad sjølve.

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Dec 10 02:31:08 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/folkelarar/1/0124.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free