Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
49- BONDESTUDENTAR
Kaffi; Judit gjekk aa stellte um Lensmannen som det
var ein gamall Bestefar; sjølve Lias smilte. Mari lika
ikkje alt so godt det at Daniel skulde til Kristiania;
men ein kunde ikkje setja seg paa Bakføtane no. Ho
berre spurde seg fyri; var det ikkje vaaglegt aa sende
so ung ein Gut der inn; der skulde vera so mange
stygge Folk, Frimuarar og Fritenkjarar og . . .
„Langt-ifraa!" sagde Tarald Ruste. Dei sende yngre Gutar
enn Daniel der inn; dessutan so var det berre noko
Tøv det, at Frimaurane slagta Folk og sende deim til
Tyrkrie. Det var skikkelege Folk i Kristiania som her.
Latinarar var dei, og Embættsvénir, og elles noko stort
Herk i mange Maatar; men det kom ikkje Daniel ved;
han klara seg nok. Dermed laut Mari lata seg lite.
Daniel hadde ikkje Fred heime lenger. I Kristiania
var det han skulde finne det store og ædle og fagre
paa Jordi; og Byen bygde seg upp i hans Hugsyn som
ein Skog av kvite Taarn. Der vilde eit heilt nytt Liv
taka til; men mot Inga Holm vilde han alle Dagar
vera trufast. —
— Lengi venta kom endeleg den store Tyrsdagen,
daa han skulde av Stad. Ho Mor og han Lias fylgde
til Byen; sistpaa stod dei alle paa Eimbaatsbryggja.
Mari var so rædd ho skulde ha gløymt eittkvart; „er
det ikkje so at du kunde turva endaa eit Nysta med
graatt Ullgarn?" Men Daniel meinte han hadde
Ullgarn nok; han berre venta paa Baaten. So snart denne
hadde lagt til Bryggja krabba han seg umbord; og han
sagde Farvel til Mor si og Bror sin med Hjarta
bankande av uroleg Glede.
Det ringde tridje Gongen; Baaten sette i med eit
forskræmelegt Yl og tok til aa arbeide seg ut fraa
Bryggja. Farvel! Farvel! høyrde ein rundt ikring, og
kvite Lümmedukar tok til aa slaa i Lufti som mange
smaae Vengir. Men der var ingin som veifta til Daniel.
Gamle Mari hadde kje nokon Duk aa veifte med; det
vesle Lümmaplagge sitt av raudrosut Bomullsty hadde
4 — Garborg. I.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
