- Project Runeberg -  Skriftir i Samling / I. Bondestudentar. Mannfolk /
83

(1908) [MARC] Author: Arne Garborg
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

BONDESTUDENTAR

83

Skarvepakke! — dei skai faa minnast Halvor Mosebø!
Her er Guten som ikkje læt seg flaa med Navaren . . .
skal dei faa sjaa. Skaal!" — Daniel visste ikkje kva
han skulde segja til dette. Halvor sat og sturde; so
skreik han upp: „Hev du set noko til Kjeringjé mi?"
Strakst etter sagde han: „De fekk 2, 2, De?" — „Nei,
3, 3." — „Aahaa. — Skaal, gamle Busenfrynd! —
Skal me drikke Dus?" — Daniel lo; „me drakk just
Dus " sagde han. — „Du habst immer Rekt/’ sagde
Halvor; „i Kveld er eg full, ser du! Men det gjer
ingin Ting! — Odelsbonde, ser du! Telebonde, ser
du! Kom ikkje der! — Kor Fanden vart det av Markus
Olivarius?" — Han reiste seg og skeivla ut; Daniel
ropa etter han, men han høyrde det ikkje.

Det var komi meir Uro i Folk; Mengdi var paa
Føtane; det var eit jamt Drag ut og inn Dørine.
Mil-lom deim som drog att og fram der saag Daniel ikkje
so faae Bondestudentar; underleg nok; ein kunde mest
sjaa det paa deim.

Halvt attum seg totte Daniel han høyrde eit Mæle
han kjende; han snudde seg og saag; det var Magister
bibendi. Han stod og tala med den same „Tosken",
som Haugum hadde rødt med for eit Bli sidan, og
„Tosken" spurde, um Magister hadde vori rædd daa
han skulde upp og tala i Kveld. „Jagu va jæ rædd!"
svara Magister. Daniel vart sitjande reint einstird:
Fyren hadde Mod til aa s e g j a at han hadde vori
rædd!

Ein ny Mann paa Talarstolen. Han tala for „dei
gamle". Det var ein Mann med godt Mæle og med
mange Ord som klinga godt; men Daniel fekk so lite
Meining i det han sagde.

Endaa ein ny! Men det var ein sovorin Kar, at
Daniel aldri hadde tenkt han skulde faa sjaa slik Syn
i eit ideelt Studenterlag. Som han kom hivande upp
paa Talarstolen slurveleg og slengin, skeiv i alle sine
Rørslur, med eit langt, skakt Bondeandlit og skygge

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Dec 10 03:47:58 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/gaskriftir/1-1908/0093.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free