Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
117- BONDESTUDENTAR
ein Skulepost; Ortvedt skulde upp paa Lande og vera
Huslærar ; Aslak Fjordan hadde nok alt sliti sterkt paa Bankboki
si, og Hærland og Sven Dufva — livde paa Laan som
dei fleste andre. Dessutan heldt Kjenningane seg meir
ifraa han no. Daniel tok til aa sjaa soleis ut, at dei
altid var rædde han kunde vilja laane Pengar.
Han tenkte ikkje paa aa vera fin; dei Draumane
hadde han lagt til Sides for det fyrste. Kisteklædi sine
maatte han spara paa so lengi han kunde; og med
Kvardagsklædi var det heller skralt. Trøya hadde skift
Litir, so ho var midt imillom flaskegrøn og oskegul, og
ho hekk i Posar um han som ein Sekk; Vesten knappa
han att heilt upp aat Halsen til aa løyne Skjorta, som
sjeldan var i Vask, av di Vask kosta Mynt; og um
Halsen hadde han ein Papirsnipp som ikkje vart bytt
ofte. Haare fekk vekse som det vilde sjølv; og raude
lange Skjeggflisir grodde paa Hoka etter sin eigin
Tilhug. Men ned-etter Føtane laag Broki i store Kne, og
upptafsa og fæl ut-yvi dei skeive, sprukne Styvlane.
Han trøysta seg med, at no naar Vinteren kom kunde
han løyne det verste av Armodsdomen med
Vinterfrakken.
Toddykveldane kunde han ikkje vera med paa lenger,
av di han ikkje hadde Raad til aa vera Vert sjølv
nokon Gong. Dessutan vart han so snart full no, og so
reint ille full. Og naar han vart full tøvde han so han
vart reint brysam. Han vart meir og meir aaleine, og
lagde seg meir og meir i Hide; det ideale Studenterliv
fekk han drygje med no, til dess han fekk Skillingar.
Kvar Dag gjekk han og venta paa Brev fraa Lias
um Malmgruvune. Men det drog ut. Og Daniel kunde
snart paa Dagen rekne ut naar han vilde vera
skil-lingslaus.
Husleiga for den siste Maanaden hadde han alt vori
kravd for. Den Gongen hadde han sloppi fraa det
paa ei Vis; men nytt Krav kunde han vente naar som
helst. Aa, at ikkje Lias kunde skrive! —
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
