Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
141- BONDESTUDENTAR
og gjekk paa Fram ein Gong til. Han kunde ikkje
anna! han maatte liva! og dette skulde vera siste
Gongen! Fram aatte eit Halvdalarstykke; det fekk
Daniel. Men han torde ikkje koma i Klikken sidan.
Skamfull, meir og meir skamfull kjende han seg.
Det var ingin ærleg Livemaate dette; ein kunde ikkje
halde paa soleis. Han fekk sjaa seg um for Aalvor
etter ein Post. Studenterlive fekk det vera med til
sidan.
Kvar Dag gjekk han paa Universitete og saag paa
Uppslagstavla; kvar Morgon, naar han var trygg paa
aa ikkje raake Fram, gjekk han paa Kaffikjellaren og
saag i Bladi. Der var inginting. No daa det kneip
var der inginting. Han sparde og knipte paa den siste
halve Dalaren sin som ein Prakkar; livde paa Vatn og
turt Brød. Men Halvdalaren tok Ende likevel; og so
stod han der, reint paa berre Bakken.
Det var ein sur Slafsedag i Januar. Han var svoltin
og han fraus; Ved hadde han ikkje; den siste
Brød-skanken fekk han gøyme til i Morgo. Att og fram
i Gata gjekk han og slong, slunkin og hol, vaat paa
Føtane; Middag hadde han ikkje fengi paa fleire Dagar.
I Kveldingi luska han inn paa Kaffikjellaren, snikjande
og rædd som ein svoltin Hund; der var ingin han kjende.
Skulde han freiste um han kunde faa paa Borg? Han
torde ikkje. Ein vart so underleg modlaus naar ein
ikkje aatte Mynt; han rusla. Dreiv att og fram paa
Gata og tenkte paa, um det daa ikkie skulde vera ein
einaste, han kunde gaa til. Daa hugsa han paa sine
gamle Kjenningar Ole Bentsen og Peter Dirk.
Gudskjelov ! Der var ein Utveg. Dei var visst i Byen;
og dei hadde Pengar. Dei vilde ikkje segja Nei til
ein gamall Kammerat.
Han vart so glad og lett at han sette i Veg og vilde
finne deim med ein Gong; dei budde paa Hægdehaugen.
Men daa han kom der upp, var dei ikkje heime. Tung
og trøytt gjekk han heim og lagde seg. Men han var
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
