Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
180-
BONDESTUDENTAR
Stakkar; han fekk visst mang ein ufortent Piskesmekk
for Skuld det Namne, var ho rædd. Men det trudde
ikkje Becker. Hesten fekk nok høyre eit og anna
politiskt Foredrag; eitkvart Fantorde med so ender og
daa; men . . . Jau; ein Gong hadde han fengi ei god
Rundjuling for Namne sitt likevel. Løytnant Schmell
hadde vori med paa ein Tur; so fekk han høyre at
Hesten hadde dette Namne; dermed treiv han Svipo
og Taumane og reiste seg i Sleden: „naa, saa ska du
da Fa’n tordne mej —!" skreik han; og so fekk Hesten
Juling so han berre stod paa Bakføtane og dansa; dei
maatte stogge Løytnanten med Magt. Men kunde ikkje
anna enn læ, naturlegvis. Nei ha-ha-ha, naturlegvis!
Men Block, som var ein Hesteven, sagde at det var
Synd aa gjeva ein Hest eit slikt Namn; for ein Hest
var daa eit Dyr, som ein heldt av; og fekk han ein
Hest nokon Gong, so vilde han kalle han upp etter
ein av sine Venir; Ordstriden døydest av i Laatt; gamle
Jokum vart gløymd.
Dette lagde Daniel Merke til; og han spurde Hanna,
som han hadde til Borddame, kva den Jokum var for
ein Kar. Aa, det var ein gamall Kaptein, sagde Hanna;
Jokum-Namnet hadde han fengi av di han var so rar.
— Var han rar? — Ja, han fann paa so mange Ting,
og gjorde so mykje gali; og so fekk „Bondevennen" og
dei Folk so mykje aa snakke um. Sistpaa gjorde han
nok Skandale paa ei Vis — men det visste ikkje
Hanna Greide paa —; og so fekk han Sverdordenen.
„Sverdordenen? naar han hadde gjort Skandale?" —
ja, for at han skulde gaa sin Veg. — „Aa, so. Gjekk
han sin Veg daa?" — Nei, daa han hadde fengi Orden,
so maatte det vera for han var ein god Officer, meinte’n;
og daa vilde han ikkje gaa. — „Naa?" —Ja, tilslutt
maatte dei gjeva han Olavsordenen. — Ha-ha; men
vilde han gaa daa? —Ja; det hadde han loti lova.
„Det maa vera ein snaal Kar," lo Daniel. Men han
undrast paa de.^ne Sogo; kunde slikt vera sant?
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
