Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
208
BONDESTUDENTAR
Vaarherre hadde funni det tenlegt for oss aa vita, det
hadde han upplyst oss um i Bibelen. Kva var det so
dei leita etter? Og um dei aldri so lengi rota og grov
i Kjøt og Blod og daude Skrottar, dei fann aldri ut,
kva Live var; og ikkje fekk dei vita noko um Live
etter dette heller. Det dei leita etter visste Bibelen,
og meir til. Di meir ein tenkte etter, di meir vilde
ein finne, at Bibelen gav Svar paa alle vaare
Spurs-maal. Og dei Svari me der fann vilde alltid vise seg
aa vera dei djupaste og beste. Der var eit og anna i
Bibelen; som me ikkje skyna; men det viste og at
Bibelen var Guds Ord; for hadde han vori Menneskjeverk,
so hadde me kunna forstaa altsaman. Det var Teologi,
Daniel alltid hadde tenkt paa. Den lærde oss aa tyde
Bibelen; og ein Teolog kunde vita meir enn nokon
annan um det som var verdt aa vita. Teologien var
den einaste sanne Filosofi; den visste noko, den; men
det som kalla seg Filosofi, det var berre Talemaatar.
— Og naar han hadde lært det han skulde, so vilde
han vera Prest. Ein Prest hadde ei fager Gjerning;
og Presten var ein Mann som Folk hadde Bruk for,
og som dei vyrde. Det var han som raadde for Kyrkja,
og som var mest høyrd i Sokni; ingin kunde gjera so
mykje som han. Og Daniel saag i sine Tankar ein
hyggjeleg kvit Prestegard lysa fram millom grøne Tre;
og han saag seg sjølv sitja der Far og Herre, og saag
ei Prestekone som —; ja, det var Inga. —
Nei, han vilde ikkje vera Folkehøgskulelærar. Han
var ikkje ferdug med Studenterlive dessmeir. Til Byen
att laut han. Der hadde han so mykje aa gjera; skulde
lesa Teologi og andre Ting, og arbeide seg fram til
sjølvstendige Meiningar . . . Som han gjekk og grunna
paa dette, kom han til aa tenkje paa, at no var
Kapellanen rik; no maatte han kunna hjelpe ’n? Naar det
var Teologi han vilde studere? Den Tanken kveikte ’n
so upp, at han strakst sette seg til aa skrive Svarbrev.
Han var ikkje enno so klaar yvi seg sjølv, skreiv
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
