Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
254
MANNFOLK
Laurits sat og høyrde paa henne som ein framand
Mann. Han vart ikkje varm av aa sjaa paa henne
heller. Desse Augo som var so mjuke og straalerike
som dei var Utstrøymingar av den ævuge Naade, desse
Augo som maatte kunna lækje all Sorg og Sut, all
Saknad og all Synd, — dei skulde aldri sjaa kjærlegt paa
honom; og den Munnen som gjekk so lett, og som
var so frisk og so søt, skulde aldri kviskre
Kjærleiksord til slik ein som Laurits Kruse; og so var det
ikkje meir.
Men so fekk det vera det same.
Han brydde seg ikkje um henne. Ikkje no, daa han
var komin so vidt innpaa henne.
Naar ein gjekk og saag paa ei Gjente langt ifraa, og
drøymde um henne, og dikta henne til etter sitt eigi
Hovud, so kunde ein tru at ein elska henne; og ein
kunde gaa og gjera seg Tankar. Men naar ein kom
so langt at ein skulde tala med Gjenta, og hadde henne
livs livande for seg, so som ho var, slokna Draumane,
og Elskhugen med deim. Han hadde visst aldri elska.
Naar han fann den rette, vart det vel annarleis.
Han vart raud som ein Skulegut, han kunde slaa
seg sjølv paa Munnen, naar han hugsa sine Draumar;
dei høvde ikkje her. Det som gjorde at han kunde
vera til likevel, det var at ho aldri fekk vita um deim.
Det var den store Ting, at Tankar var tollfrie. Det
var godt for noko, det med.
Aa nei; Frøken Dagmar var ikkje den rette. Den
han skulde vera glad i, ho maatte hava meir Hjartelag.
Denne her var altfor kald og klok. Han kunde høyre
det paa henne. Gamle Ingeniør Dyring hadde lært upp
Dotter si sjølv han, og det kunde ein forstaa. Ho var
godt upplærd paa ein Maate. Ho visste mykje; ho
hadde for den Skuld Lærar-Eksamen. Men det var
rart aa høyre ein syttan Aars Gjentunge sitja og tala
um „Kvindens Stilling" og um dei „brutale Mannfolk".
Det var vondt for Dagmar, at ho i so mange Aar
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
