Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
262
MANNFOLK
giske Venine hans undra seg yvi Guten i dei Dagar;
han var visseleg i serleg Grad under Naadens Tukt.
Kor han hadde teki Mod ifraa til denne store og
grove Syndi, som han enno bad um Naade for og elska,
visste han ikkje rett; men Olai Juberg hadde hjelpt
godt til. Han hadde gjort Narr av Brauts
„Bondemoralitet". „Du er forlova," sa Olai Juberg; „men
du veit daa for Fanden, at det berre er paa Lande eit
Feste-maal gjeld for eit Giftarmaal? Og der tek dei det som eit
Giftarmaal au; so der kann det gaa. Men her gifter ein
Mann seg, naar han er 30—40 Aar; og det er Fanden ingin
som meiner at han skal gaa og gjera Upprør mot Natturi
i all den Tidi. Alle unge Damur veit det," sa Juberg; og
han spurde Braut, kva han meinte ei Dame maatte tru um
ein vaksin Fyr som aldri hadde vori paa Eventyr.
Juberg tala rolegt og med Yvivitning; Daniel trudde
meir enn gjerne det han sa. Og han kjende seg letta
av aa vita, at det fanst for fullt Aalvor ein løynleg og
fri Moral attum den strenge offisielle.
Men han nemnde ikkje Berta Maria, naar han skulde
skrifte sine Syndir. I slike Stundir gløymde han det.
Ein aalvorsam Mann hugsa i det heile ikkje slike
Ungdomsmistak. Det var berre i sentimentale Stundir
at dette kunde koma for han att, eller naar han ender
og daa heldt Bots-Storvask, t. D. naar han skulde til
Alters. Daa maatte den Syndi fram; for enno hadde
han ikkje angra Gjerningen med den rette Aalvora.
Det han i Grunnen hadde harma seg mest yvi var, at
Sogo hadde havt slik ein uromantisk Ende; dei hadde
sant aa segja vorte Uvénir um eit Pengespursmaal. —
— Daniel Braut var i Røyndi ein god Ægtemann.
Han træla for Huse og laug for Husfreden og fann
det paa ein Maate godt gjort av Hanna, at ho alltid
tok til Tenestgjentur dei ljotaste som finnande var.
Men denne Gongen hadde ho gjort eit Undantak.
Helene var ikkje stygg. Og ikkje gamal. Ho var
ikkje noko fager heller. Men ho hadde ein god Kropp
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
