Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
350
MANNFOLK 350
Stengar, og Kristianiafolke gjekk med Trikolorbande paa
Bringa og lange, keide Andlit og var ferdige til aa
halde Fest naar som helst Festen vilde koma.
Klokka 7 um Morgonen hadde Hornmusiken blesi
Koralar fraa Kyrkjetaarne for Morgonfuglane. Klokka
tolv kom Smaagutferdi. Dei smaae jubla heile Vegen,
for det hadde dei Lov til; og dei tusund Smaaflaggi i
breid Rad ned gjenom Karl Johan tok seg ut som eit
friskt endelaust Blomsterbelte. Men Høgreredaktører
gjekk og rekna etter, kor mange av Smaaflaggi det kunde
vera som hadde „det blaagule".
Klokka 6 kom den store Festferdi. Eidsvollsplassen,
Karl Johan, Kyrkjegata var svarte av Folk, Vindaugo
ljose av Andlit og Damehalsar, Ferdi endelaus: tri
og treti Fanur, Studentane i Fyrienden med Ula, so
Arbeidarane med Bikuba, so Snikkarar, Smedar, Bakarar,
Songarar, Maatehaldsmennar, alle Slags Mennar, med
Hamrar og Hyvlar og Lyrur og rare mytologiske Figurar,
som alle undra seg yvi og ingin forstod.
Det var tri Hornblaasar-Kor med i Ferdi, og til Tonane
av „Ja vi elsker" kom Fanune vaggande ned gjenom
Gata, ei for ei, kavande i Blaastren yvi den yrjande
Folkemengdi som bundne, flaksande Fuglar. Det
høyrdest ikkje Rop eller Song, og ikkje høg Tale; men
ettersom kvart Merke kom til Storthingsbygningen, vart
det ropa Hurra; og det gjorde dei trygt; for det stod
paa Programe.
Byen var roleg som ein Ladestad, og denne Festferdi
kunde likso godt ha vori ei Likferd. Men mange Slags
Tankar æste under Vaarfrakkane; og det var ikkje
mange av dei stillfarande Folk som her gjekk og stod,
som ikkje vilde ha vori ferduge kva Tid og Time som
helst til aa stige fram mot kven som helst og disputere
seg til Blods um det absolute Veto. —
— Etter Festferdi gjekk Helga, Dagmar og Mark
Oliv og dreiv ei Stund; Laurits, som endeleg fann deim,
slog Lag. Han var ille farin i Dag; Presten hadde
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
