Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
382
MANNFOLK 382
med seg. No legg De Dykk, sagde Jonathan. Kjem det
noko paa, skal eg vekkje. Ho skvatt upp. Nei; ho
torde ikkje. Sat ei Stund og tvinga seg; so kom
Svevn-ørska paa nytt. Jonathan reiste seg; tok Barne fraa
henne og lagde det burtpaa Sengi. Ho etter. So; legg
no De Dykk der. Ho var so svevnug at ho ikkje
samla; ho krabba seg upp, arm, mager, sveitt yvi den
gulbleike Panna, eit ihelsprengt Dyr . . . Vekk meg
endeleg, vekk meg —, sa ho og sov. Jonathan saag
paa henne; riste paa Hovude; sette seg.
Endaa vel, so lengi Barne var rolegt. Han tok ei
Bok som laag millom Koppar og Medisinflaskur paa
Borde; det var Mauritz Hansens Forteljingar. Hm;
slikt her? Han sat og bledde i Boki; allting handla
um Kjærleik. Men i denne Stundi lika han ikkje aa
lesa um Kjærleik. Han gleid inn i Sogo um Palmyra
og Dronning Zenobia. Det var lettande aa lesa denne
øre magnetiske Draumen; so slapp han aa tenkje.
Ender og daa høyrde han Barne sangre litegrand; men
han lét Helene sova. Stundom laut han sjaa burt, um
ho livde; ho laag der som eit burtkasta Plagg; rørde
seg ikkje. So gav han seg paa nytt i Lag med
Dronning Zenobia av Palmyra.
Men det var ikkje Zenobia og Palmyra; det var
Sara og Abraham. Og Sara lét Abraham gaa inn til
Hagar; og daa det var gjort, vart Hagar jaga Fanden i
Vald. No laag ho ute paa Viddi og fødde Esau; og
det var reint paa eit Raam, um det kom ein Engel og
gav deim Mat og Vatn. Og Gud veit kvar Hagar vart
av; men Esau vart ein Lausunge og ein Laban, som
ingin vilde kjennast ved; og Ismael vilde ikkje gjeva
han Rett med seg, um so Esau for det baud han alle
sine Skinnfeldar. Her inne paa det gamle Lofte, der
han no gjekk og dreiv, kunde han inginting sjaa; men
ein Prest stod og eksaminera han i Pontoppidan; og
den kunde han ikkje. Dersom han endaa kunde faa
fat paa den rette Georg Jonathan; men han gjekk der
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
