Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
43 EIN FRITENKJAR
leid for dette; men den einaste Maaten aa faa Får
hennar fraa Mistankane hans paa, det var dersom han
fekk vita den rette Forfattaren. Trass alt sitt Stræv
med aa vera roleg vart ho so sprutende raud daa ho
sagde dette, at Vikstad forstod heile Samanhenge.
Han smilte, saag paa den fagre unge Gjenta og kunde
ikkje segja nei. „Dessutan," tenkte han, „maa
Søknaden min vera avgjord no i Stiftsdireksjonen, so eg vaagar
ikkje noko med det." Han skreiv paa ein Setel:
„Eg er Forfattaren av Breve i „Framgang" No. 2
um Prestane og Politiken. Gabriel Vikstad."
Med den Setelen gjekk Ragna heim.
XII.
Ho kom inn til Får sin. Den gamle Presten saag
kjærlegt paa henne, og det kom liksom Taareglans i Augo
hans. Ho var veik og mild, men aalvorsam og
forunderleg fager. „Kjære Barne mitt, du hev havt det
vondt," sagde Presten; „men no tenkjer eg mest du
vinn yvi." Ho smilte saart. „Set deg, Ragna," sagde
den gamle; „lat oss tala saman."
Dei sette seg. Presten saag henne mildt inn-i Augo,
men saag der noko fast og avgjort som han ikkje fyrr
hadde set. Han slog Augo ned, og det beit honom
underleg i Bringa. „Ho er nok vaksi no," tenkte han.
„Høyr Får," tok Ragna i, „trur du enno at . . .
Hauk hev sagt usant?" — „Ja, stakkars Barn; eg trur
det. Ingin annan kunde skrivi paa den Maaten. Og
kva bryr vel slike Karar seg um ei Lygn? Den som
er utan Gud han er og utan Andsvar." — „Kjære
Får . . . denne Gongen tek du i Mist likevel." Presten
sette Augo. „Tek i Mist? Kor kann du segja det?"
„Jau," sagde Ragna, „eg veit no kven det er som hev
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
