Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
128
AV LA AK ÆTT
Bjørn Haugstad hadde gift seg. Dei sagde han trega
paa dette, og det var ikkje fritt han drakk. Og naar
han var full tala han vondt um Alvhild. Ho var ei
Fjokle som ingin Mann maatte tru, lét han um. Men
naar han slog paa at det skulde vera eitkvart millom
Son hans Svarte-Asbjørn og henne, daa lo Folk. Alvhild
fraa Dale var nok kautare enn som so!
Ein Sundag hadde Ungdomen samla seg paa Aasen;
Alvhild var der. Ei ny Vise vart songi; og den var
soleis laga at det kunde vera Alvhild som var meint.
Visa gjekk um eit Inkjes-Ting til Gut, ei Slaastkjempe,
som gjorde seg Tankar um beste Gjenta i Bygdi; men der
var Nidstev til „Gjentune" au; det var süme av deim
som fjasa mecj nkven det var", og som ikkje var til
aa tru. Folk lo aat Visa. Daa det vart sagt at Bjørn
Haugstad skulde vera Diktaren, lo dei endaa meir og
glytte paa Alvhild; eit og anna Skjemtord fall. Men
det var greidt aa sjaa, at ingin tok dette aalvorsamt.
Alvhild ynskte seg vel ute. Enn um det fanst ein
her som berre hadde ein Mistanke! Ho lo aat Visa
so godt ho kunde. Og daa ei Gjente slog paa, at
Visediktaren visste vel kven han kvad um, smilte
Alvhild og meinte, at kven Diktaren var, so var han ein
Stordiktar. Men ho skjemdest; og daa ho var
heim-komi um Kvelden grét ho.
Utpaa Hausten, den andre etter Leiv var farin, kom
det ut eit Ord um at han hadde vori uheppin og mist
Pengar, so det var paa Voni naar han kom heim.
Folk flirde aat dette. Leiv kunde seti heime, meinte
dei. Det vart nok att etter Svarte-Asbjørn, so sant
daa Leiv ikkje vilde bli Bygdekakse reint. Alvhild
kjende som ein Lette daa ho skyna ho fekk Avdrygsle;
mangt kunde snu seg enno. Og ho vart blidare mot
Knut enn fyrr; det galdt aa narre Folk paa Villstraa
til so lengi. Og Folk tok til aa tala um Alvhild og
Knut. Dei høvde godt, desse tvo; der var Ætt og
Magt paa baae Sidur. Alle hadde venta detta i Grun-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
