Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
172
SELD TIL DEN VONDE 172
uti Tune med bankande Hjarta og venta paa at
einkvar skulde koma; for ho hadde ikkje Mod til aa gaa
inn. Bern: ein Ting heldt henne uppe: at no skulde
ho finne Baard. Naar ho tenkte paa det, var det som
det lyste upp for henne, og ei varm saar Glede glødde
fram or Hjarterøtane. Berre det aa kjenne hans faste
Handtak; aa sjaa hans rolege gode Augo gløde nedyvi
seg liksom Solskin ... ja no vilde han vera god imot
henne. Og han skulde ikkje trega det. Ho skulde
elske han uendeleg. Og alt det ho hadde gjort gali
skulde ho sone. Ho skulde vinne att si tapte Ære;
alle skulde tilgjeva henne; tilmed Far hennar.
Men dei gamle var ho rædd. Desse stive kaute
Bøndane var verre enn alle, hardare enn alle; og
Bestefar i Huse hadde ein Gong vori med og jaga ein Fut
. . . Dei hadde Hat til slikt Folk; og ho var ikkje
som deira Gjentur. Og no var ho ikkje rik heller.
Det ho fyrr hadde sett si Von til var Pengane sine;
for Bøndane var glade i Pengar; men no var ho ikkje
so rik som Signe dessmeir. No galdt det um Baard
var sterk. Men vart det raadlaust paa annan Maate,
so fylgde han henne. Han fylgde henne i denne Kveld,
yvi Skog og Aas, yvi Fjell og Finne; vart ho trøytt bar
han henne, sov ho, so vilde han vaka ... aa, ho
kjende han. Ho kjende Guten sin; enno var ingin
Ting tapt!
Det vart lengi og kaldt aa staa der; og ho var so
trøytt. Den som torde banke! Ho fekk gjera det.
Naar det galdt Live fekk ein ikkje vera rædd. Ho
gjekk burtimot Døri; Handi skalv og Hjarta slog. Men
no bøyrdest det Stig. Ho kvakk og sprang undan;
kven var det? Gud gjeve i sin uendelege Naade, at
det var Baard! — Nei; det var ein av Drengine paa
Garden.
Det fekk vaage seg. Ho steig fram att; gjekk halvt
fram imot Guten og bad Godkveld. —- „Godkveld,"
svara han seigt og stirde paa henne; „er det Framand-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
