Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
224
STORDAAD
„Nei; dette her maa pinedø ha en Ende!" banna
Studenten. Han tok Frakken paa seg og gjekk. Men
Kattemusiken stod skjerande inn gjenom alle Troppir
og Gangar; og heile Tidi maatte han høyre Prinsen
tala til „Hyttens Søn", tolka av Johannemor med
Nasetonar til den haase Lira:
Du dit Elskovs Valg kan frit bestemme;
ingen Hindring dig i Veien staar;
men jeg lytte maa til Lovens Stemme,
jeg over disse Grænser ei tør gaa.
Dududelidu, dududelidu!
jeg over disse Grænser ei tør gaa.
Men hist bag Graven, der, hvor alting smiler . . .
Studenten stana i Portrome; gav seg til aa sjaa paa
desse Musikantane. Han fraus med Overfrakke paa;
og han saag at Hans fraus utan Overfrakke . . .
. . . der hvor Fyrster intet Fortrin har,
Seierskransen os tilsammen binder
udi Evigheden til et Par;
dududelidu, dududelidu,
Udi Evigheden til et Par!
Gjenta stod og sveivde paa Lira og song; Guten
stod og vreid Hendane og song; og Vinden føykte med
Klædefillune deira og dreiv Rok og Bos uppi Augo
paa deim; og Augo var raude og Nasetippane var
blaaraude, og Hendane raude som Humrakløar. So
tagna Musiken; og dei saag seg ikring; urolegt;
modlaust; Augo deira bad . . . Han hadde Tolvskillingen
millom Fingrane. Fanden i Vald med Middagen! han
fekk dessutan alltid laane ei Mark av Petersen . . .
gjekk burt og lagde heile det store Pengestykke i
Handi paa Johannemor. Han gløymde aa segja „gaa!"
og gløymde den fjonge Vitting med Handi. Han
berre gav henne Tolvskillingen og gjekk.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
