Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
236
UNGDOM
hans Kant var ikkje Gjentune slike; minst hans eigne
Systrar, Lensmansdøtrane; og i Byen var dei heller
ikkje slike. Og so skulde denne Gjenta kasta seg burt
til ein Trehest, ein Patent-idiot som denne Per
Tjerand-sen. Det var for gali, totte han. Helst daa ho nok
ikkje brydde seg stort um han som rimelegt var . . .
Jens Carlstad smilte.
Sjølv vilde han ikkje Gjenta nokon Ting; sjølvsagt!
han var forlova; og dessutan hadde han Moral. Og for
det tridje . . . med eit Ord: han var forlova. Og han
heldt av Jenny; sette Pris paa Jenny. Ho var eit
Aandsmenneskje; fin, bleik, interressant; god Upplæring;
Pianoforte; tysk engelsk fransk; Kunstsans; Sans for
Poesi og for Natturi; slik maatte den vera som han
skulde ha. Anne Malene var berre Kjøt, ho stakkar;
men — ja, han visste ikkje; men i Godlag kunde ho
faa han. Naa; sjølvsagt; det kunde Jenny au; ho var
baade snild og blid. Den Gongen han vart glad i henne,
var ho ein heil Villkatt; men daa var ho berre trettan
Aar. Sidan hadde ho visst sverma eit Grand for denne
Pianisten . . . Gud veit; kannhende var det daa ho fekk
so mykje aandeleg Sans, og vart meir aalvorsam. Naa;
Hovudsaki var at ho hadde svara Ja daa han fridde;
og det hadde ho gjort fint. God Stil; strengt
ortogra-fiskt. Han hadde tala for lite med henne enno. Tri
Gongir hadde han gjevi henne ein sedeleg Kyss, eller
tvo Gongir dersom ein rekna strengt; for den eine
Gongen fann han ikkje Munnen; det var det heile.
Men denne galne Gjentungen her — hm! Den som
visste korleis det gjekk til! men i Dag, i denne Dag,
utan eit Ord, reint av seg sjølv . . . han hadde kysst
henne! hadde ikkje sansa etter um Kyssen var sedeleg
dessmeir. Aa, han hadde fari aat som ein Noksagt.
Det var ingin sedeleg Kyss. Det var ein sanseleg
Kyss; aa — aa. Og ho vart ikkje vond! Ikkje meir
enn Kattungen vert vond naar du stryk han yvi Ryggen!
Det var ein søt Unge. Og Jens Carlstad hadde ei
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
