- Project Runeberg -  Skriftir i Samling / VI. Ein Fritenkjar. Forteljingar. Kvæde /
251

(1908) [MARC] Author: Arne Garborg
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

SJØ

251

bakken i attan hundra Aar og sagt det same upp att
og upp att, skulde kunna finne paa noko nytt; og for
oss andre var det paa Lag som aa høyre Sinklarvisa
paa Lirekasse; me kunde det alt ihop so reint ille
utanaat. Min velvyrde Vén hadde i det heile brytt
seg lite um Preikur. Og no i Dag skulde han faa si
Preike sjølv. Naa; han høyrde daa ikkje no, som
vel var.

Med ein Gong stogga eg. Ei Minning gjekk meg
gjenom Hausen: det var daa ikkje paa
Frelsar-Grav-lunden han skulde liggje? Det var ein annan Stad,
Sofienlund, nei, Sofienberg, Dunderen i Vald ute ved
Grünerløkka ein Stad ; paa Kyrkjegarden for dei fatige
var det. Naa; i visse Maatar var nok det alltid det
rettaste. Men korleis i Verdi skulde eg vinne dit
ut no?

Sporvogni! Det var greidt. Eg lagde i Veg heller
fort, endaa Søyla og Utanpaa-Skorne hefte meg ille.

Daa eg var so langt ifraa Vogni at eg kunde sjaa
ho men ikkje for vel naa ho, drog ho i Veg; det er
gjerne so med Sporvognir. Veifte paa ho kunde ikkje
nytte; der gleid ho alt burt attum Elefant-Apoteke.
Det vart daa aa vente fem Minuttar til. Det var
Meiningi at eg skulde koma for seint, skyna eg. Men
no vilde eg fram, og lét meg ikkje lure. Det fekk
heller vera det same um eg ikkje fekk høyre heile
Likpreika.

Dermed skipa eg meg til paa Fortaage fram-fyri
Frelsar-Kyrkja og gav meg til aa vente paa næste
Vogni. Og Minni vakna paa nytt Lag.

Det var paa Youngstorge me hadde skilst hin siste
Gongen. Paa Hyrna av Torggata. Der stod me ei
Stund og baktala Kristiania Politi. Det siste eg sagde
til ’n i denne Heimen var nok dei Ord: „eg fær av
og faa meg Middagsmat." Han saag noko stur ut den
Dagen; og var i det heile ikke som fyrr. Nokon
Kraftkar hadde han aldri sétt ut til aa vera; men

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Dec 10 03:49:32 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/gaskriftir/6-1909/0259.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free