Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
342
KVÆDE
Men i den lauvsvale Bekkje-Lid
me fekk oss stundom gøyme;
der kvarv so altfor fort vaar gode Tid ;
der var det godt aa drøyme.
Der sælt me kvilte. Der var du mi.
Det kann eg aldri gløyme.
Eg ser deg vel; du var ingi lik;
du var den einaste eine.
Du gav meg heilt og utan Svik
ditt unge Hjarta, det reine.
Og enno gjer du meg sæl og rik,
der kring eg tuslar aaleine.
Fraa ljost til leidt det snart seg snur.
Eg laut paa Videvanke;
og sidan gjeng eg tyngd og stur
fram gjenom Tidine kranke.
Men all Tid er du mi Hjartans Brur
og vert min siste Tanke.
Olav fraa Brurebraat.
Aa Olav fraa Brurebraat
fram for si Gjente skrid:
aa hu deg og hei paa ein Laurdagskveld!
no reider du Kvila di.
Hei! Bryllaup til Mikilsmess.
Til svara Turid,
ho vart so heit i Kinn:
Kvila er reidd, men aldri for deg;
no ventar eg Guten min!
Hei! Bryllaup til Mikilsmess.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
