Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
KVÆDE
361
Borgir seg byggjer med Glans um Tind;
Klokkur kyngjer i Høgfjells Vind.
Blomar lyser paa Vidd og Vangar
med sæle Litir og søte Angar.
Bjøllur singlar og Lurar læt;
Geitar stangast og Smaa-Lomb græt.
Fossen durar og Skogen syng;
det kviskrar i Lauv, det susar i Lyng.
Kveldsol gyller og Sylvfjell skin;
Bjørnen søkjer i Urdine inn.
Det flaksar av Fugl, det tassar av Dyr;
det vakjer og vildrar med Æventyr.
Daa fær han Synir. Og undrin og glad
han diktar deim inn i dei gamle Kvad.
Til Synine fagre han Tonar haattar;
deim spelar han inn i dei gamle Slaattar.
Sogu-Minne og Diktar-Fynster
legg inn han i draumrike Veve-Mynster.
Tankar vaknar i Hugen fræv;
han diktar deim inn i Sogur og Stev.
Huldregarden, i Skogen laag,
— han byggjer sin eigin som den han saag.
Naar der inn ein Dag han setja seg kann,
han trygt seg kjenner sin eigin Mann;
han gjev seg i Ferd med det han skal gjera:
„her er eg heime; her vil eg vera."
Og sant det var som han sa det trygt:
ein Heim det var han no hadde bygt.
Det var, meir heilt enn han sjølv det tenkte,
den norske Heim som i Skogen blenkte.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
