Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Fraa fyrsto var Leiv berre Arbeidsgut. Og han
arbeidde for Kar. Han var stor og sterk; dertil var han
framifraa litande; dei skulde sjaa, at kva som kunde
vera aa segja paa Farfar og Far, so var han av ei Ætt
som vilde fram-yvi.
Det han kunde faa av Fristundir nytta han til Lesing;
Hjelp hadde han ei Tid av ein rimeleg og billeg svensk
Baron, som hadde flakka um millom svenske og norske
og danske so lengi, at no tala han «skandinaviskt»
naar han ikkje tala engelskt. Leiv hadde godt Hovud
og lærde fort; daa han dertil var glup til aa arbeide,
og i alt viste seg litande, fekk han Tiltru hjaa
Husbonden sin og vart noko som ein Gardstyrar hjaa han.
Alt saag ut til aa vilja laga seg. Men so kom den
Dagen daa Spareskillingane hans vart stolne. Daa var
han ikkje langt ifraa aa misse Mode.
Han hadde sett si Von til desse Skillingane, som stod
der i Banken og «voks». Det var so godt aa tenkje
paa dette: at kvar Skilling han fekk leggje upp, den
ikkje berre laag der; han hjelpte sin Herre i Arbeide;
kvar Dollar i Banken var ein Dollar i Banken og drog
dertil Rente. Og di fleire Dollars, di meir Vokstr; han
tok til aa tru paa Lykka si; kjende seg trygg og modig,
ja byrg. Naar det han her tente lagdest attaat det han
heime kunde vente, so vart det snart Velstand, so der
heime daa. Og naar han dertil sjølv hadde lært baade
aa arbeide og aa styre, og attaat hadde vori ute i Verdi
og sét seg ikring, og so kom heim att fjong og gild,
so Bjørn Haugstad og Knut Aasen mot honom vart
Heimfødingar, — fullgod Friar skulde Leiv stige inn
paa Dale daa, um han aldri so mykje var Son hans
Svarte-Asbjørn.
No stod han der. Alt hans Arbeid var spillt; og han
saag kva Reknestykke og Vonir var aa byggje paa.
136
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
