Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Han Vidkun kom her so tidt um Kvelden
og sat og svalla med meg ved Elden;
det var so blidsleg og snild ein Kar,
han spurde aldri kvar Signe var.
Eg gjekk og undrast, og Hjarta banka:
var det for mi Skuld at her han vanka?
Eg tenkte lite det vøre Raad;
men Herre Gud, den som kunde ’n faa!
Eg grét so tidt naar eg sat aaleine,
og bad og ynskte dette eine, eine.
Ein Kveld han fridde — til Signe, ja;
strauk so sin Veg til Amerika.
Aa Herregud, her er kaldt i Verdi;
og lang er Leidi, og tung er Ferdi.
Ja tung er Ferdi forutan Lag,
med Sut og Saknad til kvar ein Dag.
Men tagall fær ein den Suti bera
og laast som inginting skulde vera.
Eg tagall dreg paa mi saare Sut,
til dess dei ber meg aat Gravi ut.
Gamal.
Dei ventar paa at eg snart skal døy;
dei veit eg maa til; alt Kjøt er som Høy.
I hjarteleg Ro dei ikring meg gjeng:
«han ligg no snart i si siste Seng.»
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
