Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
trygt seg breider det gamle Tun;
av Ljoren stig Røyken blaa;
og Soli skin yvi Brot og Brun;
eg kann ikkje fara ifraa.
Augo Straaleskimt sende
som Sol gjenom Morgon-Eim;
Gunnar fraa Lidarende
heilhuga snudde heim.
Fram han fegin til Tuns seg vann;
der løyste han Klyvi av.
Daa mylte Hallgerd ved Svalgangs-Stav
«No ser eg ein fallin Mann!» —
— Trettan Maaneskifte
sat Gunnar heime i Ro.
Fjortande Maaneskifte
laag han bleik i sitt Blod.
Stilt under Aas paa Lidarend’ Gard
seg reiste Haugen hans graa;
den skulde han aldri fara ifraa;
for all Tid han heime var.
Lande vaart.
I.
Gud signe Norigs Land,
kvar Heim, kvar Dal og Strand,
kvar Lund og Lid!
Han lat’ det aldri døy,
han verje Bygd og Øy,
han verje Mann og Møy,
til ævug Tid!
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
