^ met daaromheen afgemaaide klaverwallen, bloeiende aardappellanden en kleine blauwgebloemde vlasak- kers, waarover een oneindig aantal witte vlindertjes zweefden. En als om het geheel te volmaken, ver- hief zich te midden in het dal een majestueuze, oude boerenhoeve met vele grijze bijgebouwen en een groot, roodgeschilderd woonhuis. Daar stonden twee hooge, wonderlijk ineengroeiende pereboomen bij den gevel, een paar jonge berken bij de poort, groote stapels brandhout op het groene grasveld en een paar geweldig groote hoopen stroo bij de schuur. 't Was even mooi die hoeve te zien staan tusschen de lage akkers, als een groot vaartuig met masten en zeilen op de wijde zee te zien drijven. „En wat een hoeve heb je ! " dacht de man achter den ploeg. „Daar zijn veel goedgetimmerde vertrekken, een flinke veestapel en vlugge paarden en knechts, trouw als goud. Je bent minstens even rijk als iemand hier in de gemeente, en je hoeft niet bang te zijn, dat je ooit straatarm wordt." „Ja, maar ik ben ook niet bang voor armoede," zeide hij als antwoord op zijn eigen gedachten. „Ik zou al tevreden zijn als ik even braaf was als mijn Vader en Grootvader." „Hoe dom, dat ik daar nu over ga denken," zei hij, „want ik was daar straks juist zoo blij. Maar als je nu maar dit alleen neemt : in Vaders tijd richtten zich al de notabelen naar hem. Op denzelfden morgen.