8 „Je hebt hier een mooie hoeve, Vader," zeg ik. „Ja, die is wel goed," zegt Vader. „Hoe gaat het thuis op Ingmarshoeve ?" „Daar gaat het best," antwoord ik, „verleden jaar kregen we twaalf rijksdaalders voor een voer hooi." „Hoe is 't mogelijk ?" zegt Vader. „Ik geloof dat je me voor den gek houdt, Kleine Ingmar." „Maar met mij gaat het slecht, Vader," zeg ik. „Aldoor moet ik hooren, dat u zoo wijs was als onze lieve Heer zelf, maar om mij geeft niemand." „Ben je nog niet in den gemeenteraad gekozen ?" vraagt Vader. „Niet in den kerkeraad, niet in de schoolcommissie en ook niet in den gemeenteraad." „Wat heb je voor kwaad gedaan, Kleine Ingmar ?" „Och ! ze zeggen, dat wie voor anderen zorgen zal, eerst toonen moet, dat hij goed voor zich zelf zor- gen kan." En dan slaat de oude de oogen neer en zit stil na te denken. „Je moet zorgen, dat je een goede vrouw krijgt, Ingmar," zegt hij na een poosje. „Maar dat kan ik juist niet, Vader," zeg ik. „Er is geen boer in de gemeente, al is hij nog zoo arm, die me zijn dochter geven wil." „Vertel me nu eens duidelijk, hoe dat allemaal zit, Kleine Ingmar, " zegt Vader, en zijn stem wordt zoo zacht en vriendelijk. „Ja, ziet u, vader, vier jaar geleden, noodra ik de