Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- Inleiding: De Ingmarsens
- I
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Ió
om een huis te vinden, dat nog niet geschilderd was,
of een waarvan de verf was verbleekt of afgeregend.
Nu en dan meende hij er een te zien, dat hem geschikt
voorkwam, maar hij kon nog geen besluit nemen.
Eindelijk kwam hij op een heuveltje . en kreeg de
Ingmarshoeve in 't oog, die breed en machtig op den
bodem van het dal lag.
„Goede hemel !" zei hij hardop in zijn vreugd en
bleef staan op den weg. „Dat . woonhuis is in geen
honderd jaar geverfd ! 't Is heelemaal zwart van ouder-
dom en de bijgebouwen hebben nog nooit een verfkwast
gezien. En wat een massa gebouwen ! " barstte hij uit.
„Hier heb ik werk genoeg tot den herfst !"
Hij had nog niet ver geloopen, toen hij een man
gewaar werd, die liep te ploegen.
„Ziezoo, daar is een boer, die hier woont en de
streek kent," dacht de roodverver, „hij kan mij ver-
tellen wat ik van die hoeve weten moet."
Hij ging van den weg af, liep over den akker en
vroeg Ingmar, wat dat voor een groote hoeve was,
en of hij dacht, dat ze hem daar zouden willen laten
verven.
Een schok ging Ingmar door de leden, en hij keek
den man aan, alsof hij een boschduivel was.
„God ! 't is een roodverver, " dacht hij, „en die
komt nu."
Hij was zóó verbluft, dat hij geen woord uitbrengen kon.
Hij herinnerde zich ook duidelijk, dat zijn Vader,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0030.html