8 2 wat voorover gebogen vrouw en een jongen naar de school toekomen. „Als ik me niet vergis, is dat Karin Ingmarsdochter," zei Moeder Stina. „Ja, dat is Karin," bevestigde de koopman. Hij zei niets meer, maar keerde zich van het venster af en zag de kamer rond, alsof hij naar eene gelegenheid zocht om te ontsnappen. Maar toen ging hij weer kalm op zijn plaats zitten. Den vorigen zomer, terwijl Groote Ingmar nog leefde, had Halfvor aanzoek gedaan om de hand van Karin Ingmarsdochter. Hij had lang aangehouden : er waren allerlei bezwaren geweest. De ouders hadden niet zeker geweten of hij wel goed genoeg was. 't Was niet om 't geld, want Halfvor was rijk ; maar zijn vader was aan den drank geweest. 't Kon zijn, dat hij de neiging geërfd had. Eindelijk was toch uitgemaakt, dat Karin en hij elkaar krijgen zouden. De dag van de bruiloft was vastgesteld, en de predikant zou 't huwelijk in de kerk bekendmaken. Maar voor de Zondag kwam, maakten Karin en Halfvor een reis naar Falun om ringen en een gezangboek te koopen. Zij waren drie dagen onderweg, en toen ze terugkwamen, zei Karin tegen haar vader, dat ze niet met Halfvor kon trouwen. Ze had toch niet over iets anders te klagen, dan dat Halfvor onderweg één keer dronken geweest was. Karin was nu bang, dat hij zou worden als zijn vader. Groote Ingmar zei, dat hij haar niet dwingen