Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- Karin Ingmarsdochter
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
86
„Ik dacht, dat ik wel zou kunnen betalen met boter,
melk en eieren."
„O ja, wat dat betreft .... "
„U zoudt er me een grooten dienst mee bewijzen,"
zei de rijke boerin.
Maar Moeder Stina begreep, dat Karin hun zoo iets
vreemds niet vragen zou, als ze niet dringend hulp
noodig had. Ze nam een kloek besluit en zei :
„Je hoeft er niet meer over te praten, Karin. We
willen alles doen wat we kunnen voor de Ingmarsens."
„Ik dank u," antwoordde Karin.
Moeder Stina en Karin praatten er nog lang over
hoe Ingmar 't hebben zou, maar Storm nam den knaap
mee naar school. Daar zette hij hem op de bank naast
Gertrud. Heel dien eersten dag zei hij geen woord.
Tims Halfvor bleef een heele week van den school-
meester weg, alsof hij bang was Karin weer te ontmoeten.
Maar op een morgen, dat het slagregende en er geen
klanten te wachten waren, kwam een groot gevoel van
moedeloosheid over hem.
„Ik deug nergens voor ; niemand heeft achting voor me, "
dacht hij en hij kwelde zich zelf, zooals hij voortdurend
deed, sinds Karin hem had afgewezen. Eindelijk besloot
hij naar Moeder Stina te gaan om eens met een opgewekt,
vriendelijk mensch te kunnen praten. Hij sloot zijn leegen
winkel, knoopte zijn jas dicht en kwam naar 't school-
gebouw door storm en regen en kabbelende plassen.
Halfvor vond het zoo prettig daar te wezen, dat hij
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0098.html