Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- Karin Ingmarsdochter
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
98
Eijas sloop achter hem om, en met een vluggen greep
pakte hij 't horloge en trok het naar zich toe. 't Was maar
een grap van Eijas. Hij dacht er niet aan Haifvor 't horloge
af te nemen. Hij wou hem alleen maar een beetje plagen.
Haifvor wou 't horloge weer grijpen, maar Eijas ging
achteruit en hield het in de hoogte, zooals men een
stukje suiker voor een hond omhoog houdt. Haifvor
legde zijn hand op de toonbank en sprong er over.
Hij zag er heel boos uit en Eljas werd bang en liep
de deur uit in plaats van te blijven staan en hem
't horloge te geven.
Buiten de deur was een houten stoepje met uitge-
sleten treden. Hier kwam nu Eijas met den voet in een
gat, struikelde en bleef op den grond liggen. Haifvor
wierp zich op hem, rukte hem eerst 't horloge uit de
hand en gaf hem toen een paar flinke schoppen.
„Je hoeft me niet zoo hard te slaan," zei Eijas.
„'t Zou beter zijn als je eens even keek, wat er met mijn
rug gebeurd is."
Haifvor hield op, maar Eijas verroerde arm noch
been om op te staan.
„Help me op," vroeg hij.
„Je kunt jezelf wel helpen, als je j roes hebt uit-
geslapen."
„Ik ben niet dronken," zei Eljas ; „maar toen ik naar
buiten vloog, was 't alsof Groote Ingmar naar me toe-
kwam, om me het horloge af te nemen, en daardoor
viel ik zoo leelijk."
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0110.html