98 Eijas sloop achter hem om, en met een vluggen greep pakte hij 't horloge en trok het naar zich toe. 't Was maar een grap van Eijas. Hij dacht er niet aan Haifvor 't horloge af te nemen. Hij wou hem alleen maar een beetje plagen. Haifvor wou 't horloge weer grijpen, maar Eijas ging achteruit en hield het in de hoogte, zooals men een stukje suiker voor een hond omhoog houdt. Haifvor legde zijn hand op de toonbank en sprong er over. Hij zag er heel boos uit en Eljas werd bang en liep de deur uit in plaats van te blijven staan en hem 't horloge te geven. Buiten de deur was een houten stoepje met uitge- sleten treden. Hier kwam nu Eijas met den voet in een gat, struikelde en bleef op den grond liggen. Haifvor wierp zich op hem, rukte hem eerst 't horloge uit de hand en gaf hem toen een paar flinke schoppen. „Je hoeft me niet zoo hard te slaan," zei Eijas. „'t Zou beter zijn als je eens even keek, wat er met mijn rug gebeurd is." Haifvor hield op, maar Eijas verroerde arm noch been om op te staan. „Help me op," vroeg hij. „Je kunt jezelf wel helpen, als je j roes hebt uit- geslapen." „Ik ben niet dronken," zei Eljas ; „maar toen ik naar buiten vloog, was 't alsof Groote Ingmar naar me toe- kwam, om me het horloge af te nemen, en daardoor viel ik zoo leelijk."