I 2 I Toen Krister dat zei, was het alsof alle aanwezigen diep ademhaalden. Voor nog maar een uur was het hun niet ingevallen, dat ze ooit zouden kunnen wenschen een anderen predikant te hooren dan den schoolmeester, maar nu dachten zij : „'t Zou prettig zijn eens iets nieuws te hebben ; we zouden wel nieuwe woorden willen hooren en eens een ander gezicht achter de tafel op de verhooging willen zien." 't Zou toch misschien niet op strijd zijn uitgeloopen als Kolas Gunnar er niet geweest was. Dat was een tweede zwager van Tims Halfvor, een lang, mager man met donker gezicht en scherpe oogen. Hij hield veel van den schoolmeester, maar nog meer van een pittig twistgesprek. „Ja, daar werd veel over vrijheid gesproken, toen we dit huis hier bouwden," zei hij, „maar geen enkel vrij woord heb ik hier gehoord, sinds het gebouwd werd." De schoolmeester werd vuurrood. Dit was 't eerste gezegde, dat van echte boosheid en oproerigheid getuigde. „Dit moet ik je zeggen, Kolas Gunnar," zei hij, „dat je hier de ware vrijheid hebt hooren prediken, zooals Luther ze verkondigd heeft. Maar hier is geen vrijheid om zulke nieuwigheden te verkondigen, die den eenen dag staan en den anderen weer vallen." „Meester wil ons laten gelooven, dat al wat nieuw is, verkeerd is zoodra het „de leer" raakt," zei de man kalmer en alsof hij berouw had. „Hij wil wel, dat we nieuwe methoden zullen volgen in de veefokkerij, en hij