Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- De wilde jacht
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
1 44
Tusschen de dansen in gingen de jongelui naar buiten
in den stillen lentenacht. 't Was scherp koud ze werden
spoedig genoeg afgekoeld. 't Was stikdonker en omdat
niemand lust had naar huis te gaan, zeiden allen : „We
moeten nog wat wachten eer we weggaan: :De
De maan
zal straks wel opkomen. Nu is het donker."
Op een oogenblik, dat Ingmar met Gertrud buiten
de deur stond, kwam de oude man naar buiten en nam
hem meê. „Kom, ik zal je wat laten zien," zeide hij.
Hij nam Ingmar bij de hand en leidde hem door
een groep dicht struikgewas, dat achter 't huis stond.
„Blijf nu hier staan en zie naar beneden," zei hij.
Ingmar zag neer in een kloof. Op den bodem blonk
flauw iets wits.
„Dat is zeker het Langsfors," zei hij.
„Ja, daar kun je op aan, dat die het is," zei de
oude, „maar waar denk je dat zulk een° waterval goed
voor is ?"
„Men zou er wel een zagerij of een molen op kun-
nen zetten," zei Ingmar.
De oude lachte luid, hij sloeg Ingmar op den schouder
en stootte hem in de zij, zoodat hij hem haast in de
kloof had doen vallen. „En wie zal hier een zagerij
bouwen, wie zal hier rijk worden, wie zal de Ingmars-
hoeve terugkoopen ?"
„Ja, ik wou, dat ik het wist," zei Ingmar.
De oude begon van een groot plan te vertellen, dat
hij gemaakt had. Ingmar moest Tims Halfvor overhalen
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0156.html