Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- Hellgum
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
16 2
Brita klom langzaam de trap af. De man zei niets,
maar trok zich in den winkel terug. Brita volgde hem
langzaam. Ze had hem vroeger nooit gezien. Hij had
zwart krullend haar, een dichten ringbaard, scherpe
oogen en groote, gespierde handen. Hij was goed ge-
kleed, maar hij liep en bewoog zich als een arbeider.
Hij ging op een ouden stoel bij de deur zitten en
wendde de oogen niet van Brita af.
De boerin, die achter de toonbank stond, vroeg niets,
en wenschte alleen, dat hij heen zou gaan. De man
bleef haar aldoor aanzien en liet haar geen seconde met
zijn oogen los. Brita voelde 't alsof zijn oogen haar
zóó vasthielden, dat ze zich niet bewegen kon.
Brita werd ongeduldig ; ze zei in zich zelf : „Ik zou
wel eens willen weten wat je nu meent, dat het helpen
zal, dat je daar op me zit te passen. Je begrijpt wel,
dat ik toch doe wat ik wil, zoodra ik alleen ben."
Brita stond zwijgend tegen den man te praten : „Als
het nu iets was, dat voorbij kon gaan of beter worden,
dan kon je 't wel verhinderen, maar er is niets aan
te doen."
Aldoor zat de man stil en hardnekkig naar haar te
kijken.
„Ik zal je wat zeggen. 't Past niet voor ons, Ingmarsens,
een winkel te houden, " ging Brita in gedachten voort.
„Je kunt je niet voorstellen hoe goed ik het met Gunnar
had, tot hij met handelen begon. De menschen hebben
me wel gewaarschuwd niet met hem te trouwen.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0174.html