I 88 „Ja, ze ging en, sprak met Gunhild, naar Gunhild gaf niet om wat ze zei. " „Ik heb Gunhild niet bij ons thuis gezien," zei. Ingmar nadenkend. „Neen, nu is ze weer thuis. Dat is zoo gegaan. Toen Gertrud uit de kamer van Gunhild kwam, zag ze . Hellgum. „Kijk, daar staat hij, die schuld is van al die ellende," dacht ze. Ze ging recht op hem af en begon hem de waarheid te zeggen. Ze had hem wel kunnen slaan." „Ja, Gertrud kan spreken," zei Ingmar bewonderend. „Ze zei tegen Hellgum, dat hij zich aanstelde als een heidensch soldaat, in plaats van als een christelijk leeraar, door 's nachts een jong meisje uit haar huis te komen stelen." „Wat zei Hellgum ?" Hij bleef stil staan luisteren naar wat ze zei. En toen zei hij zachtmoedig, dat ze gelijk had en dat hij te heftig geweest was. En dien middag bracht hij Gunhild weer naar haar ouders en maakte alles weer goed. Toen Sterke Ingmar had uitgesproken, zag Ingmar glimlachend op. „Gertrud is flink," zei hij, „en Hellgum is ook een kranige kerel, al is hij ook woest." „O, zoo, neem je 't zoo op ?" zei de oude. „Ik dacht, dat . je verbaasd zou zijn, dat Hellgum zoo toegevend tegenover Gertrud was." Hierop zweeg Ingmar. Sterke Ingmar sprak ook niet meer, toen begon hij