Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- De nieuwe weg
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
205
was weer opgestaan en stond tegen den muur geleund.
Hij hield den bijl nog in de hand. Zijn gezicht was met
bloed overstroomd.
Karin had de vluchtenden niet gezien. Ze meende, dat
Ingmar Hellgum aangevallen was en hem gewond had.
Zij werd zoo verschrikt, dat haar knieën knikten.
„Neen, dat is toch niet mogelijk," dacht ze, „dat iemand
van onze familie een moordenaar worden kan." Maar
op 'tzelfde oogenblik dacht ze aan de geschiedenis van
haar moeder. „Daar komt het van," mompelde ze.
Karin liep Ingmar voorbij en naar Hellgum.
„Neen, neen, eerst Ingmar," riep Hellgum.
„Men helpt toch niet eerst den moordenaar en dan
zijn offer," antwoordde Karin.
„Eerst Ingmar, eerst Ingmar ! " riep Hellgum weer.
Hij was zoo opgewonden, dat hij den bijl tegen haar
zwaaide. „Hij heeft immers de moordenaars verslagen
en mijn leven gered."
Toen Karin begreep wat er gebeurd was, en zich naar
Ingmar wendde, was hij al opgestaan en de kamer
uitgegaan. Karin zag hem wankelend over de plaats gaan.
Zij sprong hem achterna. „Ingmar, Ingmar," riep zij.
Ingmar liep door zonder zelfs maar om te kijken.
Karin haalde hem zonder moeite in. Zij legde de
hand op zijn arm. „Blijf hier, Ingmar, laat mij je ver-
.
binden. "
Ingmar rukte zich los en liep door. Hij liep als een
blinde rechtuit, over stok en steen, zonder 't pad te
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0217.html