Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- De ondergang van de „Univers”
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
23 1
Ze dacht niet meer aan man en kinderen, of aan
iets anders in de wereld ; ze dacht er alleen aan haar
ziel aan God te geven.
En haar ziel voer op als een vrijgemaakte gevangene,
ze voelde hoe de geest zich verheugde bij het afwerpen
van de zware boeien van 't menschelijk lichaam, en zich
jubelend voorbereidde op te varen naar zijn werkelijk
vaderhuis.
„Is het zoo gemakkelijk te sterven !" vroeg zij zich af.
Terwijl ze zoo dacht, hoorde ze hoe al 't verwarde
gedruisch om haar heen : 't plassen van de golven, 't
suizen van den wind, 't gejammer van alle verdrinkenden
en 't gedruisch van alles wat in 't water ronddreef, en
dreunend tegen elkaar bonsde, ineenvloeide tot één
geluid, dat zij verstaan kon, zooals soms vormlooze
wolken kunnen samenvloeien tot een bepaald omgrensd
beeld.
En wat zij hoorde, antwoordde haar : „Ja, 't is gemak-
kelijk te sterven. Te leven, dat is moeilijk."
„Ja, dat is zoo, " dacht ze, en ze vroeg zich af wat
er noodig zijn zou om het leven even gemakkelijk te
maken als het sterven.
Om haar heen vochten de schipbreukelingen, om
drijvende stokken en omgekeerde booten. Maar midden
onder het wilde schreeuwen en vloeken hoorde ze weer,
dat al het gedruisch samenvloeide tot een sterke stem
die haar antwoordde :
„Wat noodig is, om 't leven even gemakkelijk als het
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0243.html