2 44 Toen begon hij te lezen, op een toon, alsof hij een preek las. „Geliefde broeders en zusters. De vrede Gods zij met u. Tot hiertoe heb ik gemeend, dat ik en gijlieden, die tot mijn leer zijn overgegaan, de eenigen waren, die dit geloofden. Maar God zij dank, nu hebben wij hier in Chicago geloofsgenooten en broeders gevonden, die denken en leven naar dezelfde grondbeginselen. Want gij moet weten, dat hier in de stad Chicago.. in I 88o een man woonde, Edward Gordon geheeten.. Hij en zijn vrouw waren godvruchtig. Zij treurden. bitter over al den nood, die op aarde was, en baden God om genade, opdat ze iets bij mochten dragen tot hulp van anderen. Nu gebeurde het, dat Edward Gordons vrouw een lange reis over zee moest maken, en schipbreuk leed,. en in de golven geworpen werd. En toen zij in den. uitersten nood was, sprak Gods stem tot haar. En Gods stem beval haar den menschen te leeren, dat zij in eensgezindheid leven moesten. En die vrouw werd . gered uit zee, en ze kwam bij haar man en verkon digde hem het bevel van God. Toen sprak hij : „Dit. is een groot gebod, dat God ons gegeven heeft, dat. wij eensgezind zullen leven. En wij zullen het gehoor- zamen. Dit is zulk een groot gebod, dat er niet meer dan één plaats op de wereld is, waardig dat te ontvangen..