2 45 Laat ons daarom onze vrienden bijeenroepen en met hen naar Jeruzalem trekken, en Gods laatste heilig gebod van den berg Sion verkondigen." Daarop trokken Edward Gordon en zijn vrouw en dertig anderen, die Gods laatste heilig gebod wilden gehoorzamen, naar Jeruzalem. Daar leefden zij allen eendrachtiglijk in hetzelfde huis. Zij deelden te zamen hun bezittingen, dienden elkander en waakten over elkaars leven. En zij namen de kinderen der armen tot zich en verzorgden hun zieken. Zij steunden de ouden van dagen en hielpen allen, die hun hulp begeerden, zonder loon of betaling te vragen. Maar zij predikten niet in de kerken of op de markt, want zij zeiden : „Ons leven moet voor ons spreken." Maar de menschen, die van hun levenswijze hoorden, zeiden : „Dit moeten dwazen zijn." En zij, die 't luidst hun stem tegen hen verhieven waren die christenen, die naar Palestina getrokken waren om joden en mohammedanen te bekeeren door onderwijs en prediking. Zij zeiden : „Wie zijn dezen, die niet prediken ? Zeker zijn zij hier gekomen om een slecht leven te leiden, en om den lust der zinnen bot te vieren onder de heidenen." En van deze menschen ging een roep over hen uit, die doordrong tot hun geboorteland. Maar onder hen, die naar Jeruzalem gereisd waren,