248 over ons en wij voelden groote vreugde in ons hart. En wij zeiden : „Nu zien wij, dat God ons lief heeft, nu Hij ons naar hetzelfde land zendt, waar Hij eens Zijn "Loon heenzond. En nu weten we, dat onze leer de ware is, nu God wil dat die verkondigd zal wor- den van Zijn heiligen berg Sion." Maar toen zeide een van de onzen : „En onze broe- ders in Zweden ?" En wij spraken tot de Jeruzalemmers : „Wij zijn met meer dan ge hier ziet. Wij hebben broeders en zusters in Zweden. Zij worden hard beproefd door afvalligheid, en voeren een zwaren strijd voor de recht- vaardigheid, omdat zij onder zondaars moeten leven." Toen antwoordden de Jeruzalemmers : „Laten uwe broeders en zusters in Zweden bij ons komen in Jeru- zalem en deelnemen aan het heilige werk." En eerst werden wij verblijd bij de gedachte, dat gijlieden bij ons zoudt komen en een gemeenschappelijk leven in vreugde leiden in Jeruzalem, maar dadelijk daarop werden wij bekommerd en zeiden : „Nooit kun- nen zij hun groote hoeven verlaten, en hun goede akkers, en hnn gewonen arbeid." Maar de Jeruzalemmers antwoordden : „Wij hebben geen akkers en geen groote hoeven om hun aan te bieden, maar zij zullen wandelen op de wegen, die Jezus' voeten betreden hebben." Wij twijfelden nog en wij zeiden : „Nooit zullen zij naar een vreemd land gaan, waar niemand hun taal verstaat."