Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- De paal
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
256
Dan bijt de jonge man zich op de lippen. 't Was
zijn bedoeling niet geweest er vooreerst over te spre-
ken, dat hij al een sofa klaar heeft staan bij den meu-
belmaker, maar nu heeft hij zijn geheim verraden.
Toen moest ook Gertrud iets verklappen, dat ze al
vijf jaar geheim gehouden had. Ze verteld, dat ze haar-
werk en zelfgeweven band heeft gemaakt en verkocht ;
en voor 't geld, dat ze daarmeê verdiende, heeft ze
allerlei huisraad gekocht : potten en pannen, borden en
schotels, lakens en dekens, doeken en matten.
Ingmar wordt verrukt over zulk een rijkdom en
weet niet hoe hij haar genoeg zal prijzen.
Maar midden in zijn lofrede houdt hij op. Hij heeft
Gertrud aangezien en wordt stil, zooals gewoonlijk
door het wonderbaarlijke, dat iets zóó liefs en moois
werkelijk van hem zal zijn !
„Wat is er, Ingmar ?" vraagt het meisje.
„Ik denk er over, dat 't nog 't beste van alles is,
dat ik jou heb !"
Gertrud antwoordt niet, maar ze legt haar hand
streelend op den grooten paal, die den muur-zal steunen
van 't huis, waar ze met Ingmar wonen zal. Ze weet
dat het er veilig en voorspoedig wezen zal, want hij
die haar man zal worden, is verstandig en goed, edel-
moedig en trouw.
Op hetzelfde oogenblik gaat een oude vrouw voorbij.
Ze loopt snel en spreekt heftig en luid, alsof ze boos is.
„Ja, ja, ja !" zegt de oude. „Hun geluk zal niet
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 20:22:06 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/1/0268.html