2 73 De vrouw van den schoolmeester was, evenals zoo veel anderen, dubbel van haar geboorteplaats gaan houden, omdat de Hellgumianen die een Sodom noem- den en ze wilden verlaten. Ze plukte een paar bloem- pjes, die aan den kant van den weg groeiden en bekeek ze bijna teer. „Als we zoo slecht waren, als zij zeggen," dacht ze, » zou 't makkelijk genoeg voor God zijn, ons te verdelgen. Hij behoefde de kou maar te laten voort- duren en de aarde bedekt laten blijven met sneeuw. Maar nu onze lieve Heer de lente en de bloemen weer komen laat, vindt Hij toch zeker, dat we 't leven wel waard zijn." Toen Moeder Stina bij de Ingmarshoeve kwam, bleef zij met een angstig gezicht staan. „Ik geloof, dat ik weer naar huis ga. ik kan 't niet zien, hoe dat oude huishouden uit elkaar gerukt wordt." Maar aan den anderen kant was ze ook te nieuws- gierig om te weten wat er met de hoeve gebeuren zou, om werkelijk naar huis te gaan. Zoodra het bekend geworden was, dat de hoeve verkocht zou worden, had Ingmar beproefd die te koopen. Maar Ingmar had niet meer dan ongeveer zes duizend kronen en de vennootschap van de groote zagerij, die de bergwerken van Bergsána bezat, had vijfentwintig duizend kronen geboden. 't Was Ingmar gelukt zooveel geld te leenen, dat hij evenveel kon bieden, maar toen had de vennoot- schap haar bod tot op dertig duizend verhoogd en Jeruzalem. 18