3 22 naar Jeruzalem moet gaan. Dat is een booze stad. Daar hebben ze onzen Verlosser gekruisigd." Karin probeerde haar te antwoorden, maar ze hoorde niets. Ze ging voort : „'t Is een booze stad. Daar wonen slechte menschen. Daar kruisigden ze Christus." „Ik kom hierheen," ging ze voort, „omdat dit een goed huis geweest is. Ingmarsen is een goede naam geweest. 't Is altijd een goede naam geweest. Jelui moeten hier in de gemeente blijven." Toen keerde zij zich om en ging heen. Nu had ze het hare gedaan en kon gerust sterven. Dit was de laatste daad, die het leven van haar eischte. Karin Ingmarsdochter schreide, toen de oude predi- kantsvrouw weg was : „'t Is misschien niet goed dat we weggaan," zei ze. Maar toch was ze blij, omdat de oude vrouw gezegd had : „Het is een goede naam, 't is altijd een goede naam geweest." Dit was de eerste en eenige keer, dat iemand Karin Ingmarsdochter onzeker zag tegenover de groote onder- neming.