3 2 I rijtuig te krijgen. Toen had ze ongelooflijke moeite met het uitluchten van een ouden, bonten kraag en een fluweelen hoed, die twintig jaar lang in de kamfer gelegen had. 't Was ook een gewetenszaak de oude vrouw voor- zichtig de trap af en in den wagen te brengen. Zij was zoo gebrekkig, dat men een gevoel had, dat ze even licht [kon uitgeblazen worden als een kaars- vlammetje in den storm. Toen de oude dame in den wagen zat, beval ze haar naar Ingmarshoeve te rijden. Daar waren ze niet weinig verbaasd, toen ze zagen wie daar aankwam. Ze gingen naar buiten, tilden haar uit den wagen en ze kwam in de groote kamer. Daar waren verscheidene Hellgumianen bijeen. Zij zaten aan tafel. In deze laatste dagen waren ze gewoon bijeen te komen, en samen zeer eenvoudige maaltijden te gebruiken, bestaande uit rijst en andere lichte spijzen, om zich voor te bereiden voor de aanstaande reis door de woestijn. Toen de predikantsweduwe op den drempel stond, bleef zij staan en zag de kamer rond. Enkele pro- beerden tot haar te spreken ; maar dien dag hoorde ze niets. Ze hief de hand op, en zei met een droge, harde stem, zooals dooven dikwijls hebben : „Jelui komen niet meer naar mij toe, daarom ben ik naar jelui toe gegaan, om te zeggen dat je niet Jeruzalem. 21