DE HEILIGE ROTS EN HET HEILIGE GRAF. 't Was een heete Augustusmaand in Palestina. Eiken dag ging de zon recht over de hoofden der menschen heen. Geen wolk was er te zien, en sinds April was er geen regen gevallen. 't Was wel niet erger dan 't ieder jaar was, maar 't was in elk geval bijna niet uit te houden. Men wist niet recht wat men zou aanvangen om de warmte te kunnen verdragen, of waar men zou gaan om die te ontvluchten. 't Beste was 't misschien nog in Jaffa. Niet juist in de stad zelf, die met haar op elkaar gedrongen huizen op haar steile rots stond als één groot kasteel, en waar een onverdragelijke stank opsteeg uit de als aan elkaar gegroeide straten, en van uit de groote zeep- ziederijen. Maar de stad lag vlak bij zee en van daar uit kwam altijd wat koelte. En men kon het vrij dra- gelijk hebben in den omtrek, omdat Jaffa omringd was door minstens vijfhonderd oranjerieën, waar de onrijpe appelsina's hingen, onder de harde, donkergroene bla- deren, die den zonneschijn in 't geheel niet doorlieten. Maar wat was het ook warm in Jaffa ! De hooge